"Aix" (En toda a entrada)

Que dilúe.

Substancia que se engade a outra para aumentar o grao de dispersión ou o volume, co que diminúe a concentración.

Líquido que se emprega para rebaixar a densidade da pintura co fin de obter a fluidez requirida polo pintor.

diluír.

Aplícase á disolución que presenta unha concentración baixa en soluto.

Príncipe ou señor que reinaba baixo a dependencia dun soberano máis poderoso.

1. Príncipe soberano por dereito hereditario.

2. Membro dunha familia soberana con dereito á sucesión ao  trono.

1. Conxunto de medios materiais que se empregan para modificar exteriormente a aparencia. O máis clásico e invariable é o cigarrón, típico de Verín.

2. Medio que se emprega na comisión dun delito co fin de evitar ser recoñecido. 

3. Recurso teatral que empregan os actores para desfigurar a súa fisionomía e adaptala á dos personaxes que  representan.

Finximento mediante o que se presenta a realidade baixo unha falsa aparencia.

Acción de disolver ou disolverse.

1. Proceso polo que unha substancia, o soluto, se dispersa noutra substancia, o disolvente, e orixina un sistema homoxéneo en canto á súa composición molecular.

2. Enerxía que se libera cando un mol dunha substancia se disolve totalmente nun determinado volume de disolvente.

solución.

1. Acto xurídico que abre o proceso de liquidación dunha sociedade.

2. Ruptura, por calquera das causas legais, do vínculo matrimonial validamente celebrado.

Procedemento, efectuado baixo a forma de decreto, mediante o que o poder executivo acurta o período de mandato lexislativo do Parlamento e fixa a data de novas eleccións.

Sistema de goberno que se define pola concentración legal ou ilegal de todos os poderes políticos e o seu exercicio absoluto, nas mans dun goberno persoal ou colexiado.

Réxime político formado pola alianza da clase obreira, os campesiños e a pequena burguesía urbana, baixo a dirección política da clase obreira.

Réxime político propio da transición da sociedade capitalista á sociedade comunista.

Especie de sofá baixo, sen respaldo, que ten coxíns soltos e que pode facer de leito.

1. Sala onde se reunía o consello de estado no Imperio Otomán.

2. Nome que recibiu o consello que foi, ata o s XVII, o organismo central do goberno do Imperio Otomán.

Colección na literatura islámica de obras poéticas dun autor.