"ASP" (En toda a entrada)

1. Calidade de realista.

2. Exactitude na maneira de representar a realidade.

Actitude estilística e estética que procura elaborar formas artísticas con adecuación aos aspectos da realidade, e que se caracterizou por querer representar as cousas tal e como eran na realidade, sen embelecelas, e como reacción ao Romanticismo.

Doutrina, oposta ao idealismo, segundo a que o suxeito cognoscitivo capta unha realidade que existe independentemente del e que, ao adoptalo, lle manifesta a súa maneira de ser.

Tendencia narrativa que naceu na segunda metade do s XX en Latinoamérica. O narrador e os personaxes aceptan o extraordinario como parte da realidade, polo que o cotián se transforma en extraordinario e o extraordinario pasa a ser cotián.

Método artístico baseado na descrición fiel da realidade nun contexto histórico concreto, baixo unha tendencia ideolóxica definida, que educa a sociedade e a faculta para a construción do comunismo.

Facer real unha cousa. Tm v pron.

Dirixir a execución dunha película ou dun programa radiofónico ou televisivo.

Converter un ben ou un dereito en diñeiro.

Acadar unha persoa o desenvolvemento completo das propias posibilidades e aspiracións.

Facer perder a humidade ou a frescura, especialmente a unha planta, e facela secar. Tm v pron.

Facer perder o ánimo, a saúde e o bo aspecto físico a alguén. Tm v pron.

Acción e efecto de reeducar.

1. Conxunto de medidas terapéuticas encamiñadas a permitirlle a un individuo cunha afección motora ou psicomotora o uso máis ou menos completo da función perturbada.

2. Conxunto de técnicas psicopedagóxicas aplicadas a solucionar diversos problemas escolares ou incluso aspectos máis xerais dentro da psicoloxía infantil.

Someter un produto a un proceso industrial para quitarlle as impurezas, facelo máis fino e mellorar o aspecto ou calidade.

Facerse máis delicado e sutil.

Acción de regar.

Acción de regar que se fai dunha soa vez.

Técnica máis antiga de rega en que a auga circula ao aire libre pola superficie do terreo.

Técnica de rega en que a auga se distribúe a pouca presión a través duns orificios practicados nas canles que poden estar suspendidas ou apoiadas sobre o mesmo chan.

Técnica de rega que consiste en dispersar a auga en forma de chuvia mediante aspersores.

Doutrina que afirma que todo é relativo e, en consecuencia, non se pode coñecer nada dun xeito absoluto ou cun criterio estritamente obxectivo.

Principio que sostén a igualdade intrínseca de todos os sistemas culturais e que os seus diferentes aspectos deben ser analizados segundo os patróns e os criterios propios da mesma cultura que os contén.

Dar a alguén o vigor ou a fortaleza propios da xuventude. Tm v i.

Dar un aspecto máis novo a unha cousa.