"xuíz" (En toda a entrada)

1. Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.

2. Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.

3. Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.

4. Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.

5. Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.

6. Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.

7. Mención da intervención do notario na escritura.

8. Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.

Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.

...

Acción e efecto de coñecer.

Facultade de coñecer.

Coñecemento xudicial dun asunto, necesario para resolvelo.

Xuízo declarativo ordinario, atribuído á competencia dos xuíces de primeira instancia, en que se tramitan os asuntos dunha determinada contía económica que non teñen sinalada unha tramitación especial.

Presentarse alguén diante doutra persoa, especialmente perante o xuíz, voluntariamente ou por orde, en calidade de actor ou de testemuña.

Acudir a algún lugar ou aparecer diante dalgunha persoa.

Acción, efecto ou xeito de compoñer(se) ou de compor(se).

1. Aquilo que se compón.

2. Obra artística musical ou literaria.

Proporción dos distintos elementos que forman parte dun composto ou dunha mestura.

Disposición, nunha determinada obra, de figuras, cores, volumes, formas ou outros elementos.

Parte do estudo da música que versa sobre as regras para compoñer.

Unión de dous ou máis elementos constitutivos que existen previamente como palabras na lingua, e que forman unha palabra nova cun significado conceptual propio e autónomo.

Conxunto de operacións necesarias para levar a cabo a reprodución dun texto sobre un soporte apto para imprimilo.

1. ...

Concilio non convocado por unha autoridade lexítima.

Reunión de xente para planear algunha acción, normalmente ilícita ou secreta, en prexuízo de alguén.

concluír.

Aplícase ao xuízo que está listo para sentenza.

Tomar parte nun concurso.

Ordenar, un xuíz, o concurso de acredores para o cobro das débedas dos debedores insolventes.