"music" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao ciclo.

Que sucede en intervalos regulares.

Aplícase ás flores que presentan os órganos florais dispostos en verticilos.

Aplícase a un poema e a un poeta que trata un ciclo épico completo.

Aplícase á peza musical que contén o mesmo material temático en diferentes movementos.

Aplícase aos compostos que teñen unha estrutura molecular que conta cun ou máis ciclos ou aneis.

1. Que ten forma de arco.

2. Aplícase á arteria ou ao nervio con forma de arco.

Aplícase ao acento gráfico en forma de uve invertido (^) que se emprega nalgunhas linguas para indicar contracción, lonxitude ou valor diacrítico. Tm s m.

Aplícase ao acento musical do grego antigo que consiste nun ton crecente seguido dun ton decrecente, e que se representa graficamente cun til (?) colocado sobre a vogal correspondente. Tm s m. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.

1. Elemento da táboa periódica, do grupo dos metais nobres, de número atómico 29 e peso atómico 63,546. Os seus sales empréganse para loitar contra certas enfermidades das árbores froiteiras. O seu uso industrial baséase nas súas propiedades fundamentais: condutividade eléctrica elevada, excelente condutividade térmica e aceptable resistencia á corrosión.

2. Po cristalino de cor verde que se emprega como insecticida e tamén como pigmento en pinturas náuticas. OBS: Tamén se denomina verde de París ou verde de Schweinfurt.

3. Sólido vermello que existe en estado natural (cuprita) e que se emprega como colorante vermello de certos vidros e cristais.

4. Sólido cristalino que se emprega como colorante verde de vidros.

5. Sal de cobre que se presenta en forma de cristais azuis e que se emprega para tinguir la e seda, en electrometalurxia e galvanoplastia.

Instrumentos musicais metálicos de vento da orquestra.

calcosina.

1. Que ten os seus constituíntes moi unidos, sen separación nin ocos.

2. Aplícase a un solo ou a un terreo moi pouco ou nada poroso.

3. Aplícase ás rochas cristalinas ou ás rochas que constan dun só elemento mineralóxico que se presenta aparentemente como amorfo.

Que non presenta divisións ou fisuras, especialmente aplicado a algo non material.

Equipo musical que reúne nun só corpo varios aparatos de reprodución de son.

1. Instrumento de orientación baseado nas propiedades dos imáns e que se emprega esencialmente para determinar direccións horizontais, a partir da dirección aproximada norte-sur.

2. Tipo de galvanómetro que ten como órgano móbil un compás colocado no centro dunha bobina, disposta no plano do meridiano magnético.

3. Goniómetro especial que permite a visión do círculo graduado.

Instrumento para trazar arcos de circunferencia e tamén para medir distancias.

1. Cada un dos períodos de tempos iguais nos que se marca o ritmo dunha frase musical.

2. Ritmo ou cadencia dunha obra musical.

3. Movemento da man co que se marca cada un dos períodos musicais.

Instrumento de medida utilizado en diversas exploracións médicas, especialmente nos diámetros pelvianos e craniais.

...

Formar un todo reunindo diversos elementos.

Ser, as persoas ou as cousas que se indican, os elementos que forman algunha cousa.

Formar alguén algo unindo varias cousas ou varias persoas.

Crear unha obra intelectual ou artística, especialmente musical ou literaria.

1. Arranxar algo que estaba estragado.

2. olver ao seu sitio un óso escordado.

Mediar nun asunto para poñer paz entre dúas ou máis persoas enfrontadas.

Preparar unha persoa con enfeites para causar boa impresón. Tm v pron.

Estar algo constituído por varias partes.

Acción, efecto ou xeito de compoñer(se) ou de compor(se).

1. Aquilo que se compón.

2. Obra artística musical ou literaria.

Proporción dos distintos elementos que forman parte dun composto ou dunha mestura.

Disposición, nunha determinada obra, de figuras, cores, volumes, formas ou outros elementos.

Parte do estudo da música que versa sobre as regras para compoñer.

Unión de dous ou máis elementos constitutivos que existen previamente como palabras na lingua, e que forman unha palabra nova cun significado conceptual propio e autónomo.

Conxunto de operacións necesarias para levar a cabo a reprodución dun texto sobre un soporte apto para imprimilo.

1. ...