"franc" (En toda a entrada)

Serie de acontecementos ou fenómenos que se suceden e repiten ordenadamente.

Período de tempo que xa se dá por concluído e a partir do que se comeza a contar de novo.

Conxunto de actos culturais que se celebran en relación cun mesmo asunto ou tema.

1. Conxunto de composicións poéticas, narrativas ou dramáticas relacionadas entre si segundo un criterio temático, cronolóxico ou mesmo de autoría.

2. Conxunto de narracións ambientadas na Corte de Carlomagno e dos Doce Pares de Francia, que recibiu, así mesmo, o nome de materia carolinxia ou materia de Francia. A obra máis coñecida da materia carolinxia constitúea a Chanson de Roland.

3. Conxunto de narracións medievais, en prosa e verso, que toman como eixe temático a guerra de Troia. A obra que lle serviu de inspiración ao ciclo troiano foi a Ilíada de Homero.

1. verticilo.

2. Número de membros, en filotaxe, dunha espira xeratriz.

...

Arma de fogo portátil que apareceu na Península Ibérica a finais do s XIV procedente de Francia ou Italia.

Peza de artillaría realizada en bronce, longa e de pouco calibre pero con moito alcance, que apareceu no s XV e caeu en desuso no s XVIII.

1. Que ten existencia real e se percibe polos sentidos.

2. Que designa un suxeito real e non unha calidade ou relación nela mesma.

Que se coñece ou expresa de forma exacta, sen vacilacións de ningún tipo.

Que se forma pola unión de partículas nunha masa máis ou menos sólida (por oposición a fluído).

Arte abstracta, segundo Theo van Doesburg no manifesto Art Concret (1930), que xurdiu como reacción á fundación domovemento artístico Cercle et Carré, malia estar vinculada a eles nun comezo.

Música que se basea no emprego de sons e ruídos que poden reproducirse de diversas formas e que configuran unha peza musical. Principiouna Pierre Schaeffer no estudo da radio francesa en 1948.

Poesía que renuncia á sintaxe usual e iguala os valores semántico e gráfico da imaxe e inclúe, ademais, unha variedade de experimentos poéticos de tipo visual, fonético e cinético. OBS: Tamén se denomina poesía experimental, visual ou fonética.

Persoa que recibe as confidencias de alguén.

Persoa que colabora con outras e que lles fai confidencias sobre terceiros individuos que non sospeitan da súa traizón.

Moble de salón, de orixe francesa, que permitía a dúas persoas sentarse de lado pero confrontadas.

Que é resultado dunha convención.

Que se establece por convención social e resulta falto de sentimentos auténticos, naturais e espontáneos.

Que é clásico e non ten innovacións con respecto aos modelos tradicionais.

1. Relativo ou pertencente á Convención Nacional francesa.

2. Membro da Convención Nacional francesa (1792 -1795).

Relativo ou pertencente ao convento.

Relixioso franciscano dunha rama da orde que posúe rendas.

Misa maior que se celebra nun convento ou mosteiro.

1. Músculo que constitúe o órgano motor do aparato circulatorio dos vertebrados e de moitos invertebrados, que nos seres humanos aparece situado na parte esquerda da cavidade do peito.

2. Aparato que serve para establecer unha circulación extracorpórea, empregado en intervencións cirúrxicas nas que se precisa poder acceder ao corazón mentres este permanece sen funcionar.

Figura que presenta a forma dese órgano.

1. Órgano considerado como sede dos sentimentos.

2. Órgano considerado como sede da coraxe.

Parte central ou esencial dunha cousa.

1. Un dos catro paus das cartas francesas, que leva gravados corazóns.

2. ...