"deus" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 448.

    1. Parte anterior do abdome do ser humano ou doutros animais que abrangue o estómago e os intestinos.

      1. Parte avultada ou sobresaínte dunha cousa.

      2. Parte avultada da rexión posterior da perna situada na metade superior entre a sofraxe e o calcañar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Primeiro dos sete sacramentos, que consiste nun rito de ablución unido a unhas palabras, en virtude do que o home entra a formar parte da Igrexa de Xesús Cristo.

    2. Primeira acción bélica dun soldado.

      1. Martirio dun crente non bautizado.

      2. Ablución que Xoán o Bautista administraba aos que recibían a súa mensaxe de proximidade do Reino de Deus e de conversión.

    3. Certificación, extraída do libro de bautismos, que garante que alguén recibiu ese sacramento.

    4. Libro onde se anotan os bautizos administrativos nunha parroquia e que testemuña ese sacramento no marco da xurisdición eclesiástica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Felicidade ou goce perfecto e eterno.

    2. Benaventuranza ou consumación definitiva do home na visión de Deus, na resurrección da carne e na comuñón dos santos.

    3. Título honorífico que recibe o santo padre e os bispos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

      1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

      2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

    2. Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

    3. Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

      1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

      2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

      3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

      4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de bendicir.

      1. Fórmula ou palabras rituais que teñen como finalidade consagrar persoas ou obxectos ao servizo de Deus ou ben rogar a Deus beneficios espirituais ou temporais.

      2. Bendición que concede o papa ou que calquera sacerdote pode outorgar ao cristián en perigo de morte.

      3. Bendición dada polo sacerdote á poboación coa custodia, despois da exposición do Santísimo Sacramento.

      4. Bendición que fai o sacerdote o domingo de ramos, como rito preparatorio da procesión.

      5. Bendición dada polo papa, o bispo ou outros prelados sobre todo despois da misa das grandes festividades.

      6. Bendición solemne que en determinadas datas imparte o papa en Roma para todo o mundo.

    2. Situación, acontecemento ou persoa que indica benestar, prosperidade ou que indica cousa boa ou propicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conceder Deus protección, prosperidade ou bens a alguén ou algo.

    2. Invocar a protección de Deus sobre alguén ou algunha cousa.

    3. Conferir carácter sagrado a unha persoa ou cousa mediante as preces adecuadas ou a través de quen ten autoridade para facelo.

    4. Desexar fortuna ou felicidade a alguén ou algunha cousa invocando a intervención de Deus.

    5. Mostrarse satisfeito ou loar a alguén ou algo agradecendo os beneficios recibidos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. bendicir.

    2. Que se lle administrou a bendición de Deus a través dun dos seus ministros.

    3. Que é bondadoso ou que é incapaz de facer mal. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Animal, principalmente para a carga ou transporte.

    2. Femia do cabalo.

    3. Persoa de poucos coñecementos e que manifesta excesivamente a súa forza bruta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome que significa ‘casa do libro’, dado polos xudeus no último período da época rabínica (100 a C-500 d C) á escola primaria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Concepto do hinduísmo ‘devoción’, que consiste nunha relación persoal e nunha amorosa actitude de dependencia e de piedade, concreta e existencial, do bhakta cara a Deus nos seus avatāra como obxecto primario e supremo.

    VER O DETALLE DO TERMO