"Ya" (En toda a entrada)

Carácter nacional, condición étnica, política e institucional que constitúe unha nación.

Situación da persoa determinada pola súa suxeición ou pertenza á xurisdición dun estado, co conxunto de deberes e dereitos que isto comporta. A atribución da nacionalidade a unha persoa prodúcese no momento do seu nacemento.

Nación sen estado, recoñecida nalgunhas constitucións, cun certo nivel de autonomía.

Terminoloxía utilizada pola Constitución de 1978 para referirse ás comunidades de Catalunya, Euskadi e Galicia e recollida nos seus Estatutos.

Principio xurídico e político polo que debe haber plena identidade entre nación e estado, e polo que os grupos nacionais concretos teñen dereito a constituírense en estado independente.

Relativo ou pertencente aos nakhis ou á súa lingua.

Individuo do pobo nakhi.

Pobo do SO de China que habita nos vales dos ríos Nag Chhu, Ya-lung e Mekong.

Lingua birmana que fala o pobo nakhi.

Relativo ou pertencente ao pobo nandi.

Individuo do pobo nandi.

Pobo de África Oriental, de raza nilótica e lingua camítica, que habita á beira do lago Vitoria, nos estados de Kenya e Tanzania.

1. Relativo ou pertencente ao Nilo, á rexión do Nilo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da rexión do Nilo.

Subgrupo de linguas sudánicas orientais, da familia nilo-sahariana (linguas nilo-saharianas), faladas en Uganda, Kenya, ao S do Sudán e ao N de Tanzania. Subdivídense en tres ramas: a occidental, a oriental e a meridional.

Relativo ou pertencente á lingua níxer-congo.

Familia de linguas africanas faladas nunha área que se estende desde Senegal e Kenya ata Namibia e o extremo sur de Sudáfrica. Clasifícanse nos grupos atlántico occidental, o mandé, o voltaico, o kwa, o bantú e adamawa-ubanguiano.

Relativo ou pertencente ao pobo omagua ou á súa lingua.

Individuo do pobo omagua.

Pobo indíxena que vive no N do Perú, na rexión comprendida entre os ríos Napo e Ucayali.

Lingua tupí que fala o pobo omagua.

Relativo ou pertencente aos omeias.

Membro da dinastía omeia.

Dinastía árabe dos Banū Umayya que se estableceu en Damasco. O primeiro califa foi Mu’awiyya, que trasladou a capital de Medina a Damasco (Califato de Damasco) e introduciu o principio dinástico no Islam.

Relativo ou pertencente ao pobo ópata ou á súa lingua.

Individuo do pobo ópata.

Pobo amerindio que vivía no val entre os ríos Yaqui e Sonora, no estado de Sonora (México).

Lingua uto-azteca que fala o pobo ópata.