"Castel" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao pobo edetano.

Individuo do pobo edetano.

Pobo ibero prerromano que habitou na Hispania Tarraconense e que se estendía polas provincias actuais de València, Castelló de la Plana, Teruel e o SL de Zaragoza.

encastelar.

Aplícase ao lugar que está fortificado por un castelo.

Fortificar un lugar con castelos.

Colocar unhas cousas sobre outras, imitando un castelo.

Refuxiarse alguén nun castelo ou nun lugar de difícil acceso.

Empeñarse nunha idea sen atender a razóns.

Acción e efecto de encomendar ou encomendarse.

Cousa que se lle pide ou confía a alguén.

1. Dignidade dotada de renda e xurisdición que se lles outorgaba aos cabaleiros das ordes militares.

2. Bens, froitos e réditos dun comendador.

3. Renda ou mercé que se outorgaba sobre un lugar ou territorio.

Dignidade de comendador nas ordes civís.

Cruz que os cabaleiros das ordes militares levaban na capa e no vestido.

Institución xurídica instaurada pola Coroa de Castela en América para regulamentar as súas relacións cos indíxenas que consistían na cesión temporal, por parte do rei a un encomendeiro, da percepción do tributo ou do traballo que o indio lle debía pagar á Coroa.

Administración ou custodia dunha igrexa baleira por un crego que percibía as rendas ou a provisión dun beneficio regular outorgado a un segrar, con dispensa da profesión relixiosa.

...

1. Arma defensiva consistente nunha lámina de metal, de coiro ou de madeira, que se levaba no brazo esquerdo.

2. Calquera cousa que protexe ou resgarda.

3. Prancha de aceiro montada diante dun canón para protexer os artilleiros.

4. Estrutura metálica móbil de sostemento e protección que se usa na escavación e revestimento de túneles.

5. Peza dorsal do exoesqueleto dalgúns insectos situada no tórax.

6. Parte dorsal da cuncha das tartarugas.

7. Cada unha das escamas ventrais das serpes.

Célula periférica do anteridióforo das carofíceas.

Peteiro dos rálidos e anátidos como os éideres.

...

Relativo ou pertencente a España, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de España.

castelán.

Grupo social homoxéneo en función da súa profesión, clase social ou estilo de vida.

1. Grupo social do Antigo Réxime, cunha mesma situación xurídica, que os facía partícipes ou non dunha serie de privilexios, os privilexiados eran o nobiliario e o eclesiástico, e o non privilexiado, o pobo.

2. Nome que recibían cada un dos estados que concorrían ás Cortes nas Coroas de Castela e Aragón.

3. Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834, que estaba constituído polos membros da alta nobreza e as persoas designadas polo monarca.

4. Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Os seus membros escollíanse por sufraxio censatario e só tiñan dereito de deliberación e petición.