"Bec" (En toda a entrada)

1. Que eleva ou serve para elevar.

2. Que ten como finalidade elevar as partes nas que están inseridos. Tm s m, referido a músculo.

Aparato que se emprega para elevar verticalmente ou cunha certa inclinación unha carga.

Transformador destinado a aumentar a tensión dunha corrente alterna.

Temón de profundidade ou de cabeceo.

Cada un dos dous mecanismos empregados na linotipia, que conducen as matrices antes e despois das operacións de xustificación e de fundición.

Peza de vestir ou parte dela coa que se cobre o rostro.

Parte das sabas que sobresae e se dobra por riba das mantas na cabeceira, de xeito que queda en contacto coa cara.

Aparello de diversos materiais que se coloca no fociño dos animais e lles impide trabar ou comer.

Disimulo intencionado ou ocultación de algo que se di.

Conxunto de palabras, moitas veces de carácter formulístico, con que se comeza un libro ou escrito.

Elemento que se destaca na cabeceira dunha ficha ou rexistro bibliográfico, que permite ordenalo.

Sistema que utilizaba a facenda pública para a recadación de impostos e contribucións, que consistía en outorgarlles aos concellos ou aos gremios a facultade de recadar por si mesmos os impostos e contribucións correspondentes ao distrito ou ao gremio mediante o pagamento dun cupo fixo sinalado polo órgano fiscal.

Poñer ao principio dun documento unha palabra ou grupo de palabras, moitas veces de tipo formulístico, que funcionan como preámbulo.

Estar ou figurar á cabeza de algo.

Aumentar a graduación dun viño engadíndolle alcohol, augardente ou outro viño con máis graos.

Erguer as aves a súa crista.

Mostrar ensoberbecemento.

Encresparse ou alporizarse unha persoa ou un animal.

Facer que alguén colla unha rabecha.

Coller unha rabecha.

Facer que alguén se volva soberbio.

Adoptar unha actitude de soberbia.