"Aso" (En toda a entrada)

Efectuar unha serie de pasos de gran lonxitude para apurar máis ou para medir simplemente.

Andar ás alancadas.

Relativo ou pertencente aos alanos.

Individuo pertencente a algún dos pobos alanos.

Confederación de pobos nómade de procedencia escita, no norte do Cáucaso.

1. Aviso ou sinal que se fai en caso de perigo.

2. Aviso ou sinal que dá nun exército para preparar a defensa ou o ataque.

Sistema mobilizador do comportamento que prepara inmediatamente unha resposta adaptada a unha situación urxente.

Inquietude causada pola crenza na inminencia dun perigo ou a proximidade dun inimigo.

Dispositivo de seguridade, capaz de emitir sinais perceptibles cando o sistema presenta unha anomalía.

Sinal para anunciar unha mensaxe de auxilio ou un aviso de ciclón.

Estado de crise previsto no ordenamento constitucional que permite ao goberno a modificación transitoria do réxime constitucional ordinario aínda que non permite a suspensión de ningún dos dereitos nin liberdades dos cidadáns.

asos que levan a auga na nora.

Tubo construído con barro cocido utilizado en conducións subterráneas para o desecamento ou saneamento de terras anegadas.

Hidrocarburo insaturado, gasoso, inflamable e inestable.

Hidrocarburos que teñen dous enlaces dobres sucesivos.

Conxunto de letras empregadas na escritura dunha lingua e que segue unha orde determinada.

1. Sistematización gráfica convencional por medio da que se intentan transcribir os trazos fonéticos de todo tipo de locucións fónicas.

2. Alfabeto fonético establecido por P. Passy en 1886, no seo da Asociación Fonética Internacional (AFI).

Conxunto de signos en que cada un se corresponde a unha letra ou a un número e a través deles se poden transmitir mensaxes a distancia.

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.