"epi" (En toda a entrada)

Raíz epixea e respiratoria que aparece en plantas que habitan en terreos pantanosos ou inundados. Presenta unha aerénquima moi desenvolvido e moitos pneumátodos, que subministran osíxeno aos órganos non aéreos.

Formación típica dos hidrozoos sifonóforos que funciona como órgano de flotación.

Conxunto de estruturas leñosas que ascenden desde as raíces de árbores, como as do xénero Taxodium, que serven para a respiración da planta.

Relativo ou pertencente ao polo.

Situado nun polo ou preto dun polo.

1. Aplícase aos enlaces, moléculas ou medios que presentan polaridade.

2. Medio constituído por moléculas polares e que se caracteriza por unha constante dieléctrica elevada.

3. Enlace covalente entre dous elementos de diferente electronegatividade.

Sistema de coordenadas definido no plano, que vén dado polas funcións raio vector (r), que é a distancia á orixe, e o argumento ou ángulo polar (ϑ), que é o ángulo respecto a unha dirección prefixada.

Gráfico ou diagrama que relaciona os coeficientes de sustentación e resistencia aerodinámicas dun perfil aerodinámico para cada valor do seu ángulo de ataque.

Eixe de rotación cos extremos diferentes, que presenta a propiedade de que o fenómeno que ten lugar nun deles non se repite no outro.

Réxime que se caracteriza polas baixas temperaturas anuais, só durante tres ou catro meses ao ano as temperaturas medias son superiores aos cero graos.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘moitos’.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta ao nome dun composto ou ión, indica a repetición deste un gran número de veces nunha estrutura de tipo polimérico.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta a un nome ou afixo de clase funcional, indica que este se repite dúas ou máis veces nunha mesma estrutura.

Relativo ou pertencente ao pontífice.

Aplícase á misa que celebra solemnemente un bispo, abade ou prelado. Tm s.

Conxunto de ornamentos que emprega o bispo para celebrar a misa.

Libro litúrxico romano que contén o cerimonial dos antigos Ordines Romani e as funcións episcopais.

Acción e efecto de presentar ou presentarse.

Maneira de presentar algo.

Rito do Antigo Testamento polo que os pais consagraban a Iavé os seus primoxénitos, no templo de Xerusalén; despois pagaban a redención por cinco séculos.

Privilexio polo que un monarca ou xefe de estado podía propoñerlle ao papa, ao quedar vacante unha sé episcopal, un candidato para que fose elixido e consagrado bispo.

Coñecemento anticipado dalgunha cousa, no epicureísmo e no estoicismo.

Anticipación gramatical dun elemento sintáctico que tería que ir colocado en posición posterior.

Persoa que fala e actúa con moita calma.

Persoa que actúa con torpeza.

Persoa que sempre repite o mesmo ou que di parvadas.

Persoa que baixo unha aparencia de bondade agacha unha mala intención.

Obra literaria atribuída por erro de tradición ou por falsificación a quen non é o autor verdadeiro.

Libro non canónico do Antigo Testamento, de acordo coa nomenclatura protestante que se corresponde, para os católicos, co apócrifo.

Relativo ou pertencente aos psíquidos.

Insecto da familia dos psíquidos.

Familia de insectos, da orde dos lepidópteros, cun dimorfismo sexual acentuado, diúrna e con moitas escamas transformadas en pelos.