"APL" (En toda a entrada)

Metal alcalinotérreo que pertence ao grupo II da táboa periódica, de número atómico 56 e peso atómico 137,34.

Sólido branco que se emprega como raticida, en vidros e esmaltes cerámicos e noutras aplicacións.

Conxunto de pos brancos que se emprega en pirotecnia, en explosivos e como mordente téxtil.

Conxunto de cristais incoloros que se emprega na fabricación de cloro, entre outras aplicacións.

Precipitado amarelo que se meprega nos mistos de seguridade e como pigmento.

Sólido branco que se emprega na análise química como base forte exenta de carbonato.

Concunto de cristais brancos que se emprega en pirotecnia e na fabricación de vidros e esmaltes cerámicos.

Substancia branca ou amarelada que se emprega como axente deshidratante e como aditivo nos aceites lubrificantes.

Conxunto de pos de cor branca grisácea que se utiliza en pirotecnia e nas balas trazadoras.

Conxunto de pos microcristalinos, brancos que se emprega como pigmento e na elaboración de vidro.

...

1. Instrumento que se utiliza para medir a presión atmosférica.

2. Aparato que consta dun elemento sensible en forma de cápsula circular e plana completamente pechada, onde se fixo previamente un certo baleiro e que se emprega para medir a presión atmosférica.

3. Barómetro que mide a presión atmosférica mediante a determinación da altura dunha columna de mercurio.

4. Barómetro de mercurio deseñado por Torricelli (1643), en que o descenso de mercurio no tubo orixina unha cámara barométrica.

Calquera cousa que se utiliza como índice ou medida dun determinado proceso ou estado, especialmente se se aplica á investigación dos mercados de consumidores e usuarios.

Que pertence á base ou está situado nela.

Aplícase ao proceso fisiolóxico en que o gasto de enerxía por parte do corpo é o mínimo necesario para mantelo en funcionamento normal.

Aplícase ao estado inferior de calquera zona altitudinal. Adoita corresponderse con altitudes inferiores aos 500 m.

Parte inferior dalgunha cousa onde esta descansa sobre o seu soporte.

Parte máis importante que constitúe ou intervén nunha determinada cousa.

Feito ou cousa que orixina algo ou que constitúe o seu principio.

Conxunto de membros efectivos dunha organización formal que non ocupan cargos burocráticos nin directivos.

1. Parte dun órgano que se une a outro máis céntrico.

2. Zona próxima á unión co tórax, nas ás dos insectos.

Parte inferior da columna.

1. Complexo de instalacións destinadas ao cumprimento de determinadas misións militares ou científicas.

2. ...

Que forma parte da base na que se sustenta unha cousa ou que constitúe a súa parte esencial.

1. Relativo ou pertencente ás bases.

2. Propiedade das bases e das súas solucións que consiste en facer cambiar a cor dos indicadores de xeito que a cor acadada coincida coa cor da forma básica.

1. Aplícase aos minerais en que a proporción de óxidos metálicos pasa do 50%.

2. Aplícase ás rochas ígneas en que a proporción de sílice queda comprendida entre o 40 e o 50%.

Que naceu dunha relación extramatrimonial. Tm s.

Que non pertence a unha especie ou a unha caste pura.

Que actúa de modo inmoral, con fins ou intencións faltas de nobreza.

Aplícase á variedade de uva tinta de bagos pequenos e apertados.

Aplícase ao pequeno cabo que enfía os cabos do colar de raca.

Escritura que aparece en certas chancelarías a mediados do s XIV.

Letra de imprenta que imita a escritura bastarda.

Acción na que dous exércitos inimigos se baten un contra o outro.

Batalla entre dous exércitos a campo aberto.

Combate naval.

Cabalo aguerrido.

Lugar onde se libra a batalla.