"Emba" (En toda a entrada)

Quedar detida unha embarcación por tocar fondo na area ou nalgunha rocha.

Facer encallar un barco.

Sacar un barco á terra para reparalo.

Perder o movemento do corpo ou de parte del.

1. Anaco de tea forte formado por distintas pezas que, prendido nun mastro dunha embarcación, serve para recibir o impulso do vento e propulsala.

2. Embarcación de vela.

3. velame.

Especialidade da náutica deportiva practicada con embarcacións movidas pola forza do vento.

Que navega a vela.

1. Que presenta velas. Tm s m, referido a barco.

2. Persoa que fai velas para embarcacións.

planador.

Peza de madeira, fixada á roda de proa dunha embarcación, que serve de reforzo.

Peza de madeira do freo do carro que está colocada na parte curva sobre a camba da roda co fin de freala impedíndolle a viraxe.

Peza que ao ser aplicada con forza sobre un móbil, reduce a súa velocidade ata frealo.

Bloque que transmite ao terreo a carga que recibe mediante o ensanche da superficie respecto do elemento construtivo sostido.

Pedra interior da soleira da porta.

Peza horizontal posta enriba dun pau dereito ou dunha columna que soporta unha trabe ou outro elemento horizontal.

Peixe cartilaxinoso, da familia dos esciliorrínidos, que ten o corpo alongado, fociño comprimido e estreito, fendas branquiais moi pequenas e aletas pélvicas pequenas e angulares.