"miceto" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos labirintulomicetos.

Fungo da clase dos labirintulomicetos.

Clase de fungos da división dos mastigomicotos que forman plasmodios reticulares. Son saprófitos ou parasitos que viven sobre algas ou fanerógamas mariñas.

Relativo ou pertencente ás laboulbeniais.

Fungo da orde das laboulbeniais.

Orde de ascomicetos da subclase dos laboulbeniomicétidos, parasitos de insectos. Teñen forma filamentosa ou de cravo, presentan espermacios e os seus ascos conteñen catro ascoporas.

Unha das sete cores do espectro solar. As lonxitudes de onda da luz laranxa compréndese entre 5.970 Å e 6.220 Å.

Froito comestible da laranxeira que ten forma redondeada, ovalada ou periforme, tamaño variable e está dividido internamente en cuarteiróns. O seu sabor é doce ou agridoce e ten un elevado contido vitamínico e de diversos sales minerais. Tamén contén aminoácidos e pectinas.

Cor entre amarela e vermella. Tm adx.

1. Materia colorante laranxa.

2. Colorante básico do grupo da acridina que se obtén pola condensación do p-aminobenzaldehido con N 4 -feniltolueno-2,4-diamina, seguida dunha oxidación. Emprégase como colorante de seda e de peles.

3. Colorante acridínico básico de cor laranxa brillante. Emprégase na industria téxtil, para a estampación de fibras como o algodón, seda e la e para facer lacas ou tinguir pel.

4. heliantina.

Fungo ascomiceto, da orde das pecizais, que presenta o carpóforo en forma de copa, sésil, de cor branca exteriormente e co interior de cor laranxa, coa marxe lobada e co himenio no interior da copa.

Enfermidade infecciosa e contaxiosa producida polo bacilo de Hasen, de curso crónico con brotes agudos, que afecta aos tecidos superficiais, especialmente á pel, aos nervios periféricos e á mucosa nasal.

Enfermidade que afecta ás árbores froiteiras, producida por fungos ascomicetos do xénero Taphrina.

Relativo ou pertencente aos licoperdais.

Fungo da orde dos licoperdais.

Orde de fungos, da clase dos basidiomicetos, que adoitan ter un carpóforo globoso e liberan nubes de esporas cando rompen.

Receptáculo esporífero de gran tamaño.

Porción arredondada do plasmodio dos mixomicetos protexida por unha forte membrana que lle permite resistir condicións adversas.

Célula grosa que se atopa no extremo das ramas eréctiles do micelio.

Relativo ou pertencente aos melanconiais.

Fungo da orde dos melanconiais.

Orde de fungos, da clase dos deuteromicetos, que se caracteriza por formar os conidios en corpos estromáticos.

Estado que se caracteriza pola coloración escura dos tecidos impregnados de melanina.

Enfermidade dalgúns cítricos, causada polo fungo ascomiceto Diaporte citri, que afecta aos froitos e aos brotes.