"Sober" (En toda a entrada)

Facer que alguén se volva soberbio.

Adoptar unha actitude de soberbia.

1. Elevar alguén ao trono, á cadeira pontificial ou á sé episcopal.

2. Colocar no trono un rei ou un pontífice nunha cerimonia na que se lle confire o poder soberano.

Poñer solemnemente unha imaxe de Cristo ou da Nai de Deus nun lugar de culto.

Ter a alguén en moi bo concepto ou en alta estima.

Causar ou infundir vaidade ou soberbia a alguén.

olverse alguén vaidoso.

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...

Título inferior ao de rei, atribuído a certos soberanos orientais.

Arcebispo dunha comunidade ortodoxa sometida a dominio estranxeiro, pero que mantiña poder civil.

Calidade de excelente.

Tratamento honorífico outorgado, antigamente, aos emperadores e aos reis; logo, estendeuse aos príncipes, aos duques soberanos, aos cardeais e aos bispos.

Acción de federar ou federarse.

Forma de agrupación estatal baseada na unión dunha serie de estados baixo unha mesma constitución política. Esta respecta a súa autonomía en asuntos internos e establece un poder superior, o Estado federal, que estende a súa soberanía sobre todos eles e que ten reservadas todas aquelas materias que afectan á orde xeral.

1. Agrupación de diversas asociacións ou organizacións noutra superior que as representa, co obxectivo de defender intereses comúns.

2. Organización que agrupa a clubs, atletas, técnicos, árbitros e xuíces dunha mesma disciplina deportiva, que organiza as súas competicións e establece as regras, normas e bases polas que se rexen.

Contrato agrario de longa duración e eventualmente perpetuo polo que unha persoa ou institución cede a outra o uso ou proveito dunha cousa a cambio do cumprimento de diversas condicións previamente estipuladas. As súas orixes remóntanse ao s XIII.

Norma xurídica de orixe consuetudinaria ou de concesión soberana que recolle o dereito vixente nunha localidade ou territorio.

1. Xurisdición, que pode ser ordinaria ou especial.

2. Autoridade da que depende un estamento ou á que lle corresponde tomar decisións.

Centro das cidades romanas onde estaba o mercado e a sede das actuacións públicas, situado, case sempre, no cruzamento das dúas vías principais.

Dereito moral que se concede a determinadas actividades ou principios por dereito propio.

Lugar onde actúan os tribunais de xustiza.

Conxunto de avogados, procuradores e outros funcionarios que actúan na administración de xustiza.

1. ...