"Indus" (En toda a entrada)

Grupo aroílo que deriva do ácido benzoico.

Sólido branco cristalino que se emprega na industria de plásticos e como branquexante.

Mestura de hidrocarburos presente nos asfaltos e nas ceras minerais.

Pasta empregada para facer lustroso o calzado.

Mestura de pez, alcatrán, sebo e outros ingredientes para conservar os fondos das embarcacións ou formar os pavimentos.

1. Produto bituminoso.

2. Asfalto refinado para satisfacer unhas especificacións establecidas.

3. Ligante bituminoso obtido coa mestura de betume asfáltico con pequenas cantidades de resina epoxi. Emprégase en conglomerados asfálticos de alta resistencia e en pavimentos industriais.

4. Betume asfáltico dunha consistencia tan baixa que non permite efectuar o ensaio de penetración.

Asfalto natural.

Obxecto feito con metais ou materiais non preciosos que imitan metais e pedras preciosas e que se usa como afeite.

Industria que fabrica este tipo de obxectos.

Establecemento no que se venden estes obxectos.

Cilindro que serve para levar enrolado un cable ou calquera outro tipo de fío semellante.

Rolo de película liado a un aparato composto por un cilindro central e dous discos laterais.

Dispositivo formado por un condutor eléctrico illado e enrolado, destinado a crear un campo magnético ao pasar por el unha corrente eléctrica.

Aparato constituído por dúas bobinas encaixadas.

Presentación industrial do papel e o celofán en forma de banda continua.

Bobina de indutancia que xera o campo magnético que desvía o feixe de electróns nun tubo de imaxe de televisión.

Transformador de tensión que se emprega nos motores de acendido por chispa.

Bobina de reactancia que se coloca entre o neutro do transformador e a terra para evitar os arcos causados por contactos intermitentes entre un condutor e a terra.

Transformador semellante a unha bobina de indución que produce correntes de alta frecuencia e de tensión elevada.

Relativo ou pertencente ao boro.

Que contén boro.

Ácido ortobórico que se emprega na fabricación de vidros resistentes á calor, esmaltes, en pinturas, como endurecedor do aceiro e na industria dos cosméticos como antiséptico suave e astrinxente.

1. Relativo ou pertencente a Bretaña, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Bretaña.

1. Relativo ou pertencente aos bretóns.

2. Individuo do pobo bretón.

3. Pobo celta que emigrou de Inglaterra a Armórica (Bretaña) e que se dedicaba á agricultura, á pesca, ao comercio marítimo e á industria téxtil.

Lingua celta da rama britónica que se fala na Bretaña occidental. Deriva da lingua que se falaba en Gales e Cornualla e que foi levada no s VI a C á Bretaña francesa.

1. Raza de cabalo do tipo irlandés que ten dúas variantes: o cabalo de tiro pesado e o de tiro lixeiro.

2. ...