"Ii" (En toda a entrada)

Persoa licenciada en dereito que ten como profesión dar o seu parecer sobre cuestións de dereito e defender intereses doutros, especialmente en causas e xuízos diante dos tribunais.

Persoa que fala en defensa doutra.

Título aplicado á Virxe e a determinados santos a quen a devoción popular atribúe un poder sobre determinadas necesidades ou algún tipo de protección.

Defensor ou protector dos cabidos catedralicios e dos mosteiros desde a época carolinxia ata o s XII.

Avogado designado por un xuíz ou por un tribunal para a defensa do litigante, a quen se lle concedeu o dereito de xustiza gratuíta, ou para a defensa do acusado ou inculpado que nun proceso penal non o designa voluntariamente.

Nome popular do fiscal promotor da fe nas causas de canonización.

Letrado do estado.

Relativo ou pertencente aos  áxidas.

Membro da dinastía espartana dos áxidas.

Dinastía espartana, descendente do rei Axis (s XI a C), que dirixiu a primeira Guerra de Messenia e que gobernou Esparta (ss VI-III a C).

1. Relativo ou pertencente ao mar Báltico ou aos países bálticos.

2. Natural ou habitante dos países Bálticos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo báltico.

2. Individuo do pobo báltico.

3. Pobo de estirpe alemá das provincias bálticas do Imperio Ruso.

1. Lingua orixinaria do grupo das linguas bálticas modernas.

2. Familia de linguas baltoeslavas que se compón de tres linguas principais, o letón, o lituano e o prusiano antigo, desaparecido no s XVII.

...

Relativo ou pertencente aos baluchis ou á súa lingua.

Individuo do pobo baluchi.

Pobo que habita o Baluchistán e a zona sur de Afganistán desde os ss XII-XIII.

Lingua irania que falan os baluchis.

Disposición de carácter xeral en forma de orde que a autoridade lle impón directamente á poboación.

Cartel con que se fai público un bando.

Pregón que, nos ss XVI e XVII, se facía para os malfeitores e toda outra disposición de orde xudicial que se fai pública.

1. ara delgada de ferro ou de madeira, que servía para cargar as armas dos ss XVII ao XIX.

2. Accesorio para limpar o canón das armas de fogo portátiles e para extraer as vaíñas que quedan na recámara.

ara que ten unha pequena bóla na punta, coa que se fan soar algúns instrumentos de percusión.

Moldura estreita e redonda a modo de talo ou xunquiño.

Relativo ou pertencente aos baquíades.

Membro dunha gran familia aristocrática que gobernou Corinto durante os ss VIII- VII a C.