"Emine" (En toda a entrada)

Capa negra que o fume e a graxa forman nas chemineas.

parrumada.

Parede que vai desde o chan da lareira ata a parte baixa da cheminea onde se acumula a parruma.

Cheminea do forno.

Cavidade dunha das paredes da lareira que se emprega para botar nela a borralla.

Tegumento resistente e flexible que recobre a superficie do corpo e que continúa, nos orificios naturais, coas mucosas que tapizan os sistemas respiratorio, dixestivo e xenito-urinario. Está constituída por unha capa epitelial ectodérmica, a epiderme, e unha capa mesodérmica, a derma.

Coiro, sobre todo se está curtido ou conserva o seu pelo natural, que se emprega para fabricar cousas.

1 pela.

Pel que se atopa nun estado que se caracteriza pola erección dos folículos pilosos, que forman pequenas eminencias cónicas por contracción das fibras lisas.

Nome dado polos europeos aos individuos de tribos amerindias que ocupan os bosques de Canadá, a conca do Mississippi e a península de Florida, polo costume de pintar a cara con cores vermellas.

Calidade do que é perfecto.

Cousa perfecta.

1. Realización dun fin ou correspondencia de calquera cousa á norma ou tipo, de forma que non pode ser mellorada.

2. Práctica do amor a Deus e ao próximo dunha maneira eminente, aínda que sempre perfectible, polo feito de que só Deus é perfecto.

Fase e momento dos actos xurídicos en que, ao concorrer os requisitos, nacen dereitos e obrigas.

Calidade de preeminente.

Preferencia ou privilexio concedido a alguén sobre outro por mor dos seus méritos especiais.

antaxe que algo ten respecto doutras cousas da súa especie.

1. Título honorífico vinculado a unha sé arcebispal que comporta unha preeminencia sobre os metropolitanos ou bispos dun estado ou rexión.

2. Autoridade de Pedro no seo do colexio apostólico, transmitidas aos seus sucesores na sé de Roma.

1. Calidade de propio.

2. Calidade ou característica propia dunha cousa.

1. Dereito de gozar e dispor dunha cousa, sen máis limitacións que as que están establecidas nas leis.

2. Cousa posuída, especialmente se é inmoble.

3. Dereito que ten o creador de procedementos, modelos ou debuxos industriais e o que o patenta para explotalos de forma exclusiva.

4. Conxunto de facultades que a lei lle concede ao autor dunha obra, en canto ao poder exclusivo que ten sobre ela.

Calidade que pode ser afirmada como propia de diversos suxeitos e predicada necesariamente deles.

Parte media inferior do hipogastrio que forma unha eminencia triangular que se cobre de pelo durante a puberdade.

Parte anterior do cadril.