"Bien" (En toda a entrada)

Calidade da persoa que na súa traxectoria vital ou na súa conduta se mantén firme nuns principios, que presenta decisión e enerxía.

Trazo distintivo, calidade propia que distingue a unha persoa ou unha cousa doutras.

Conxunto dos trazos individuais adquiridos baixo a influencia de presións ambientais e educacionais, que se expresan por medio de formas peculiares de conduta.

Conxunto de calidades dominantes na fisonomía moral dunha persoa.

1. Trazo distintivo dun organismo que o diferencia doutro.

2. Carácter morfolóxico ou fisiolóxico que aparece nun organismo ao longo da súa vida por interacción co contorno.

3. Carácter que fai referencia a calidades que non se poden medir.

4. Carácter que fai referencia ás calidades medibles.

5. Carácter que se transmite pola herdanza.

6. ...

cargar.

Que ten carga.

Aplícase ao ceo cando está moi nubrado.

Aplícase ao ambiente que presenta falta de ventilación.

Que padece un forte constipado.

Que está ebrio.

1. Planta herbácea perenne, da familia das poáceas, de rizomas leñosos e inflorescencia en panícula de pluma con tons violáceos. Vive en zonas húmidas.

2. Planta herbácea, da familia das poáceas, dioica, de follas moi estreitas, verde agrisadas e coa beira dentada. As inflorescencias en panícula moi patentes e plumosas son de cor branca ou rosada.

1. Ave, da familia dos troglodítidos, distribuída principalmente por América.

2. Ave, da familia dos troglodítidos, de peteiro fino e curvado cara a abaixo, ás curtas e arredondadas, cola pequena e levantada, e plumaxe de cor castaña con listas nos flancos e nas ás.

3. Carrizo de plumaxe agrisada que se localiza en ambientes áridos.

estreliña.

Planta herbácea bienal, da familia das apiáceas, de cheiro desagradable, de talos ocos manchados de púrpura e follas pinnadas varias veces que se utilizou en medicina homeopática como antineurálxico e antiespasmódico.

eleno que se obtén da raíz bulbosa da planta do mesmo nome.

Planta herbácea bienal, da familia das apiáceas, de follas bipinnatisectas, con flores brancas ou rosas, dispostas en umbelas compostas e de froitos aculeados en aquenio.

Raíz comestible da planta do mesmo nome que ten forma fusiforme, consistencia dura, pero zumenta e cor alaranxada.

Planta herbácea bienal, da familia das apiáceas, pubescente, de follas pinnaticompostas e flores amarelas dispostas en umbelas compostas.

Raíz carnosa e comestible da planta homónima.

Serie de acontecementos ou fenómenos que se suceden e repiten ordenadamente.

Período de tempo que xa se dá por concluído e a partir do que se comeza a contar de novo.

Conxunto de actos culturais que se celebran en relación cun mesmo asunto ou tema.

1. Conxunto de composicións poéticas, narrativas ou dramáticas relacionadas entre si segundo un criterio temático, cronolóxico ou mesmo de autoría.

2. Conxunto de narracións ambientadas na Corte de Carlomagno e dos Doce Pares de Francia, que recibiu, así mesmo, o nome de materia carolinxia ou materia de Francia. A obra máis coñecida da materia carolinxia constitúea a Chanson de Roland.

3. Conxunto de narracións medievais, en prosa e verso, que toman como eixe temático a guerra de Troia. A obra que lle serviu de inspiración ao ciclo troiano foi a Ilíada de Homero.

1. verticilo.

2. Número de membros, en filotaxe, dunha espira xeratriz.

...