"BSI" (En toda a entrada)

1. Materia diversa da que están formados os corpos.

2. Substancia nerviosa formada por fibras e situada na parte interior do cerebro e na periferia da medula.

3. Substancia nerviosa formada polas células nerviosas e situada na parte periférica do cerebro e na interior da medula.

4. Materia homoxénea que non se pode descompoñer noutras máis simples por métodos físicos.

Parte esencial dunha cousa.

Aquilo que, na filosofía aristotélico-escolástica, é o soporte dos accidentes e que subsiste en si mesmo.

supoñer.

Que se considera como certo.

Hipótese que se admite como real.

Substancia perfectamente subsistente por si mesma e incomunicable que se emprega na escolástica.

1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

4. Aparato xudicial.

5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

Cumprir as plantas as súas funcións vitais.

Levar unha existencia pasiva, sen outra actividade que a imprescindible para subsistir.

Estado dinámico da materia organizada que se caracteriza pola súa capacidade de adaptación e de evolución fronte aos diferentes cambios no medio, e polo feito de poder reproducirse.

Feito de existir.

Tempo que vai do nacemento á morte dun ser vivo.

Tempo que vai da aparición á desaparición de algo, ou tempo durante o que funciona.

Xeito de vivir, en relación coas circunstancias vitais que condicionan a existencia.

Conxunto de acontecementos e feitos máis salientables que lle sucederon a unha persoa durante a súa existencia.

Medio de subsistencia.

Actividade dun organismo ou entidade social.

1. italidade ou vigor dunha persoa.

2. ...

Ter vida ou existencia.

1. Residir nun lugar.

2. Compartir a residencia con alguén.

Levar a vida dun xeito determinado.

Dar o máximo por unha causa ou obxectivo.

Ter os medios materiais para subsistir.

Poñer alguén a súa vida ao servizo dunha determinada causa.

Sufrir ou sentir alguén unha determinada cousa.

Estar presente nun acontecemento.