"Dena" (En toda a entrada)

Sucesión das cousas, considerada como transcorrente dunha maneira continua e uniforme e que se mide por fenómenos sucesivos acontecidos a intervalos regulares, como o ciclo solar, o ciclo lunar ou o curso das estacións.

Período determinado dentro desta sucesión.

Idade de algo ou alguén.

Período de longa extensión.

Período ao que se alude e que adoita ter como referente algún feito concreto.

Espazo ou momento apropiado para facer algo.

Estado da atmosfera nun lugar e nun momento determinado. Tm fig.

1. Cada unha das partes en que se divide a execución dalgunha cousa.

2. Parte ou división do compás.

...

Que produce unha tensión. Tm s.

Que estira ou tensa unha parte. Tm s m, referido a músculo.

Dispositivo que se emprega para dar tensión.

Obxecto abstracto formado por compoñentes que dependen das coordenadas e que varían baixo unha transformación delas.

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

Que está ou constitúe o final de algo.

Que sofre unha enfermidade incurable e está na última fase.

Conxunto de instalacións situadas no extremo dun oleoduto.

borne.

Calquera elemento periférico de entrada e de saída que permite servirse a distancia dun ordenador.

Cada un dos extremos dunha liña de transporte público.

Lugar dun porto, aeroporto ou estación onde os viaxantes desembarcan ou agardan para embarcar.

Condición peculiar que adquiren os feitos xurídicos e as cousas polo feito de estar nun territorio sometidas a un determinado ordenamento xurídico.

Mecanismo de defensa do ámbito doméstico en que se desenvolven os organismos, que tende a arredar os individuos ou grupos uns dos outros.

Que ten bo humor e lle gusta a festa. Tm s.

Que fai as cousas mal. Tm s.

Que é moi desordenado. Tm s.

Que é pouco formal e cambia facilmente de opinión. Tm s.

Condición de turbulento.

1. Turbación da orde.

2. Movemento desordenado das partículas dun fluído.