"Fer" (En toda a entrada)

Arco rematado en punta en que os lados son dous arcos de círculo cóncavos e simétricos que se unen formando un ángulo curvilíneo.

1. Forma xeométrica de control que ten o contorno formado por dous arcos que se unen no seu extremo e que lle serve, a certos aparatos, para reducir a resistencia aerodinámica do móbil e evitar o seu quecemento excesivo.

2. Proa dalgunhas aeronaves que ten forma oxival.

3. Parte dianteira dun proxectil.

4. Parte frontal dun foguete de sondaxe ou de exploración espacial que contén, eventualmente, a carga útil e que a protexe durante o seu desprazamento pola atmosfera.

5. Gráfico dunha distribución de probabilidade loxística, que corresponde a fenómenos que crecen proporcionalmente ao valor obtido pero cun límite finito non alcanzable.

6. cabeza nuclear.

Que ozoniza.

Aparato para a obtención de aire ou osíxeno ozonizados mediante descargas de corrente alterna de alta voltaxe entre dous electrodos, que se emprega para a esterilización da auga ou de alimentos e para desodorizar a atmosfera.

1. Utensilio formado por unha lámina de madeira ou prancha de ferro, de forma rectangular, trapezoidal ou curva, cunha certa concavidade e co mango cilíndrico, destinada a recoller, trasladar ou remover algunha materia sólida, pastosa ou poeirenta.

2. Paleta longa e estreita que empregan os albaneis para introducir o morteiro entre as pedras unha vez calzadas e dispostas no paramento.

3. Máquina destinada a mover materiais soltos, que consiste basicamente nun chasis automotor montado sobre pneumáticos e provista, na parte frontal, dunha culler, montada sobre uns brazos articulados, movidos mediante cilindros hidráulicos.

Cantidade de calquera cousa que cabe nunha pa.

Utensilio máis pequeno de forma semellante a unha pa.

1. Parte máis ampla e xeralmente de menos grosor dalgunhas cousas.

2. Parte máis ampla e fina do remo.

3. Parte dianteira do esquí, que forma unha curva e ten menos grosor.

...

Que ten paciencia.

Que recibe a acción expresada polo verbo, en contraposición ao axente, que a fai. Tm s, referido a persoa ou a cousa.

Persoa que sofre unha enfermidade ou un mal físico, e que se somete a un tratamento ou a unha operación para curarse.