"Fer" (En toda a entrada)

aso ou copa de diferentes materiais que se emprega para servir e tomar ovos cocidos.

Recipiente de diversos materiais e formas que se utiliza para transportar e gardar ovos.

Mamífero ruminante da familia dos bóvidos, que presenta o corpo robusto e redondeado, cuberto por un pelame liso ou rizado, denominado la, que só deixa espido o fociño e as patas, as extremidades finas e relativamente longas, e un rabo tamén longo. Os machos dalgunhas razas teñen cornos. Críase para obter carne ou la, e nalgunhas razas tamén se aproveita o leite.

Membro do pobo de Deus.

Relativo ou pertencente ás ovellas ou aos ovinos.

Mamífero da subfamilia dos ovinos.

Subfamilia de mamíferos, da familia dos bóvidos, de cabeza alta, pescozo relativamente longo e patas esveltas. Os cornos, curvados cara a fóra e cara a adiante ou ben un pouco enroscados en espiral, son anelados e angulosos. Inclúe principalmente as ovellas, pero tamén outros animais, como o argalí ou o muflón.

1. Célula que resulta da fecundación dun gameto feminino por un masculino, totipotente para desenvolver un novo organismo que reproduce os caracteres xenéticos dos seus reprodutores. Presenta polaridade, co que é capaz de orientarse.

2. Gameto feminino non fecundado.

3. óvulo.

1. Corpo redondo, coa casca máis ou menos calcaria, posto pola femia de ave, réptil ou mamífero monotrema.

2. Ovo de galiña doméstica destinado a alimentación humana.

Relativo ou pertencente á mestura ou combinación do osíxeno e do hidróxeno.

Mestura de osíxeno e hidróxeno que prende con gran facilidade e que se combina explosivamente e con gran desprendemento de calor, polo que se utiliza no soprete oxhídrico para cortar pranchas de ferro. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

            AO 2 + A D 2AO

Oxidación dunha substancia, xeralmente un líquido, a temperatura normal, polo osíxeno do aire. Unha reacción de autooxidación prodúcese en dúas fases:
O2+A→AO2 (formación de peróxido)
AO2+A→2AO
A primeira fase é lenta e controla o sistema de oxidación. Este proceso emprégase no secado de pinturas.

Acción ou efecto de oxidar ou oxidarse.

Proceso polo que un elemento aumenta o seu número de oxidación ao perder algún electrón.

Formación de ferruxe na superficie do ferro ou doutro metal, pola acción do aire húmido ou por corrosión.

Número que representa o número de electróns que cómpre engadir ou quitar a un átomo que forma parte dunha combinación para volvelo ao seu estado elemental.

Oxidación que se produce no ánodo durante os procesos de electrólise.

Combinación dos aglutinantes bituminosos co osíxeno atmosférico, que provoca o endurecemento do betume ou do alcatrán, a diminución da súa penetración e normalmente o aumento da súa fraxilidade.

Formación de óxidos ou doutros compostos sobre a superficie dos metais por reacción con gases secos a altas temperaturas. OBS: A grafía representa o son [ks].