"Fer" (En toda a entrada)

oprimir.

Que padece opresión. Tm s, referido a persoa.

1. Lograr que algo chegue ao mellor resultado posible.

2. Mellorar unha máquina ou un aparato para conferirlle as mellores calidades posibles.

Calcular os valores dos parámetros que fan máxima ou mínima a función que representa o proceso que se quere optimizar.

1. Pregaria ou súplica feita á divindade.

2. Forma litúrxica pronunciada polo sacerdote no nome da asemblea que acaba cunha cláusula que reclama o amén de todos.

3. Fórmula de pregaria elemental que adoita atoparse ao comezo do catecismo.

4. catecismo.

5. nosopai.

6. Pregaria por todas as necesidades da Igrexa e do mundo, feita no curso da celebración litúrxica.

7. Oración que di o celebrante despois do ofertorio e inmediatamente antes do prefacio, no rito romano.

Unidade mínima de comunicación completa, autónoma sintacticamente, que relaciona e concerta un suxeito cun predicado.

Discurso pronunciado en público.

Que ora. Tm s, referido a persoa.

1. Representación dunha figura humana cos brazos estendidos, en actitude de pregaria, frecuente na arte paleocristiá.

2. Efixie dun defunto axeonllado sobre a fosa sepulcral, coas mans xuntas, frecuente nas sepulturas medievais e renacentistas.

Corpo que se localiza no espazo.

Esfera celeste.

Órbita dun corpo celeste.

Plano da órbita dun corpo celeste.

Universo, conxunto de todas as cousas existentes.

Cada unha das esferas cristalinas que, nos modelos xeocéntricos, se supoñía que servía de soporte aos distintos planetas.

Que ten contorno circular.

Aplícase á estrutura dalgunhas rochas ígneas, como os granitos e as dioritas, porque presentan capas concéntricas de diferente composición mineralóxica.

Relativo a unha órbita dos ollos.

óso lenticular.

1. Músculo de forma circular.

2. Músculo que, situado baixo a pel que envolve a órbita, pecha as pálpebras e favorece o paso das lágrimas.

3. Esfínter bucal que engurra os beizos e os proxecta cara a adiante.

1. Disposición regular das cousas ou persoas, unhas en relación coas outras no lugar correspondente.

2. Procedemento metódico e fixado que se segue ao realizar algunha actividade.

3. Compendio de regras e leis inspiradoras e aglutinantes dunha sociedade.

4. Conxunto de cambios de fase diferenciados polo grao de ordenación dos seus compoñentes.

5. Corpos armados, sometidos a disciplina militar, encargados de manter a orde pública.

6. Cada un dos nove graos da xerarquía anxélica, dividida en tres coros, establecida no s VI a partir dunhas categorías bíblicas.

7. Situación óptima que, segundo os fisiócratas, pode acadar a orde que existe se se cumpren as leis naturais, inmutables e absolutas que rexen todos os fenómenos sociais.

8. Situación de respecto das normas establecidas para a sociedade, que permiten a convivencia social.

1. ...