"cole" (En toda a entrada)

Calidade do que ten ou pode ter distintas formas.

Fenómeno polo que determinados colectivos de individuos dunha mesma especie ou de órganos dun mesmo individuo teñen grupos morfoloxicamente diferenciables. O caso máis común é o dimorfismo sexual.

Propiedade que presenta unha substancia pola que, sen cambiar a súa fórmula química, admite a existencia de dúas fases ou modificacións.

1. Conxunto de actividades teóricas e prácticas referentes ás relacións entre os cidadáns dunha mesma colectividade ou entre diferentes colectividades.

2. Conxunto de obxectivos, instrumentos e accións da UE a favor do desenvolvemento dos sectores agrario, forestal e pesqueiro e da organización do mercado interior europeo nos seus produtos.

3. Acción pública exercida sobre a economía para alcanzar uns obxectivos que poden ser de moi diverso tipo.

1. Maneira de actuar ou de conducir un asunto.

2. Habilidade no trato coas persoas.

Cada un dos membros dun colexio xurídico-sacerdotal que, na Antiga Roma, controlaban o culto, as obrigas relixiosas e o calendario antes da reforma de César.

1. Bispo ou arcebispo.

2. Bispo de Roma que, desde o s V, é o título honorífico e a designación oficial do papa. OBS: Adóitase empregar cos adxectivos sumo, soberano ou romano, xeralmente escrito en maiúscula.

Persoa que ten dereito a unha porción nunha distribución.

1. Cóengo, frade, beneficiado e algunhas veces laico que ten dereito a unha parte de alimentos ou de vestiario dos bens comúns dunha comunidade.

2. Sacerdote ou beneficiado que, pola acta de fundación dun mosteiro, catedral ou colexiata, consta que ten dereito ás porcións ou repartos comúns.

Persoa que transmite as opinións doutra persoa ou colectivo.

Publicación que representa un colectivo.

Porción doada aos cóengos e monxes suxeitos a unha clase ou administración conxunta de bens.

Porción de bens ou rendas que se asignan a un eclesiástico nas igrexas, catedrais ou colexiatas para que poidan vivir e levar a cabo as funcións inherentes ao seu cargo.

Oficio ou ocupación lucrativa e de pouco traballo.

1. Xefe dunha comunidade.

2. Cabeza dunha comunidade eclesiástica, principalmente do cabido catedral ou dunha colexiata.

1. Xefe civil, maxistrado, sobre todo na Francia medieval, con amplos poderes administrativos e xudiciais.

2. Oficial que se encargaba de velar pola observancia dos bandos e das ordes, de coñecer os casos criminais que se producían no exército e de castigar os delincuentes.

1. Nome dado, na Roma antiga, a oficiais que desempeñaban funcións xurisdicionais por delegación dos maxistrados superiores.

2. Grao do comisario da república, no estado francés, que é, desde 1982, o representante do estado no departamento ou na rexión.

3. Bispo ou sacerdote delegado para que se ocupe dos asuntos eclesiásticos nunha misión onde aínda non hai organizada unha xerarquía ordinaria.

4. Cada un dos cardeais delegados polo papa para presidir as diversas congregacións romanas.

Encargado da formación dos mozos e de velar pola disciplina nalgúns colexios relixiosos ou seminarios.

antaxe que algo ten respecto doutras cousas da súa especie.

1. Título honorífico vinculado a unha sé arcebispal que comporta unha preeminencia sobre os metropolitanos ou bispos dun estado ou rexión.

2. Autoridade de Pedro no seo do colexio apostólico, transmitidas aos seus sucesores na sé de Roma.