"RAG" (En toda a entrada)

Mamífero, da familia dos glíridos. Ten aspecto robusto, cola peluda e hábitos arborícolas.

Mamífero, da familia dos glíridos que presenta unha franxa negra a modo de antefaz que lle cobre parte da cara. Presenta o lombo pardo arrubiado e o ventre branco, fociño alongado, orellas grandes e a cola é longa e cuberta de pelos, cun rechamante pincel de pelo branco e negro no extremo. É de hábitos trepadores e é frecuente atopalos en zonas pedregosas, de vexetación arbustiva, de piñeirais, fragas e áreas de labradío.

Mamífero da familia dos glíridos, de aspecto robusto, con orellas visibles e longo rabo cuberto por unha voluminosa capa de pelo. É de cor gris prateado tanto no lombo coma no rabo e máis claro no ventre. Desenvolve a súa actividade nas árbores, e presentan un período de letargo invernal. Aliméntase principalmente de froitos e artrópodos, fungos e follas. Vive en masas de caducifolios e ocupa tamén zonas de rochas dentro de bosques e incluso zonas rurais con hortas e soutos.

Indicación do movemento que se sitúa entre o largo, e o adagio.

Fragmento ou movemento musical que leva esta indicación.

Planta herbácea, da familia das poáceas, que se considera mala herba porque nace habitualmente no medio dos cereais, prexudicándoos gravemente.

Cousa ruín ou mala que aparece entre outras e as estraga.

levar.

Aplícase ás colleitas ou froitos que aparecen estragados debido ao clima.

Relativo ou pertencente aos limántridos.

Insecto da familia dos limántridos.

Familia de insectos, da orde dos lepidópteros, de tamaño medio, voo preferentemente nocturno e dimorfismo sexual acentuado. Os machos son de cor marrón e as femias de cor branca grisácea algunhas delas ápteras. Moitas eirugas son gregarias e causan estragos en bosques e cultivos.

1. Grupo de organismos de natureza dobre, constituídos por células dunha alga enlazadas polas hifas dun fungo. A alga recibe do fungo sales minerais disoltas, e o fungo colle da alga substancias orgánicas, das que se alimenta.

2. Organismo da clase dos liques.

3. carragheen.

4. Lique terrícola fruticuloso de cor verdosa ou castaña, propio de rexións frías ou montañosas, que contén polisacáridos que se empregan en farmacia e como alimento.

Nome xenérico de diversas dermatoses populares.

1. Planta herbácea do xénero Iris, que presentan un rizoma moi desenvolvido, follas alongadas, flores co perianto con seis divisións e de froitos capsulares.

2. Planta herbácea perenne, da familia das iridáceas, que presentan un bulbo ovoide, talo oco e folioso, follas lineares e flores pedunculadas de cor azul-violáceo.

3. Planta herbácea perenne, da familia das iridáceas, con bulbo engrosado, talo erecto, follas opostas, grosas e que nacen da parte inferior, flores azul-violáceas, aromáticas e pedunculadas que están situadas no extremo do talo e o froito oval, dehiscente e de tipo capsular.

4. Planta herbácea perenne, da familia das iridáceas, que presentan un rizoma reptante e longo, follas basais glaucas, flores pediceladas e froito capsular. É velenoso para o gando, pero en medicina o rizoma pode utilizarse como purgante.

5. Planta herbácea perenne, da familia das iridáceas, con talo comprimido e follas basais que emiten un olor fedorento, flores pedunculadas de cor azul-grisáceas ou amarelas e froito capsular, oblongo e con sementes vermellas. É velenoso para o gando.

1. Planta semellante ao lirio.

2. Planta herbácea, bulbosa, perenne, da familia das liliáceas, de follas lanceoladas e de flores grosas, brancas e olorosas.

3. Planta herbácea, da familia das liliáceas, de follas lanceoladas en verticilos e flores con tépalos violáceos ou vermellos.

4. ...

Óxido de chumbo, de cor vermella, que cristaliza no sistema tetragonal.

Óxido de chumbo en forma de escamas dun vermello amarelo que se emprega na fabricación de minio e na preparación de pinturas antioxidantes.

Operación cirúrxica que consiste en desfacer mecanicamente un cálculo para facilitar a súa extracción.

Método non invasivo de litotripsia no que un aparato axeitado, denominado litotriptor, xera ondas de choque que converxen focalmente no cálculo renal dun paciente parcialmente somerxido en auga, fragmentándoo en partículas pequenas que son eliminadas por vía urinaria.