"big" (En toda a entrada)

1. Traxecto anormal, conxénito ou adquirido, a través do que pasa un líquido fisiolóxico ou patolóxico que impide a cicatrización.

2. Fístula do extremo inferior do recto ou das súas proximidades.

3. Comunicación patolóxica entre unha arteria e unha vea.

4. Fístula que comunica os intestinos coa pel do abdome e pola que xorde materia fecal.

5. Comunicación do parénquima pulmonar cos bronquios, a pleura e o exterior.

6. Fístula que aparece no embigo.

Instrumento musical semellante á frauta.

Feito de estar algo representado de fronte.

Termo que se aplica á estatuaria exipcia e grega e afirma que a liña que pasa por entre as cellas, polo nariz e polo embigo debe dividir o corpo en dúas partes iguais e exactamente contrapesadas.

Gran pequeno ou partícula.

Cela da granulación da fotosfera solar.

1. Corpúsculo celular.

2. Corpúsculo do cloroplasto, máis ou menos cilíndrico, que se constitúe por un conxunto de sacos discoides aplanados, que se forman como prolongación dos tilacoides. Contén a maior parte da clorofila dos cloroplastos.

Pequena pílula que contén de 0,1 a 1 mg de substancia activa, recuberta por unha capa de sacarosa, goma arábiga ou lactosa. Empréganse moito en medicina homeopática.

Partícula intracelular que se tingue especificamente con determinados colorantes.

Elemento de forma máis ou menos esférica que se pode observar no interior ou na superficie de células, tecidos ou órganos. Pode ser normal ou patolóxico.

Mamífero roedor, da familia dos cricétidos, de reducidas dimensións, co corpo macizo e redondeado e as orellas, as patas e o rabo curtos. Habitan nas pradarías e estepas en refuxios escavados na terra.

Hámster, de patas e cola moi curtas, grandes ollos escuros, fociño aguzado e pelaxe de cor negra, blanca ou vermella. Aliméntase de cereais e outros froitos do campo.

Roedor de patas e cola curtas, orellas grandes, longos bigotes, ollos negros e pelaxe dourada, aínda que existen exemplares albinos. Aliméntanse de froitas, verduras e sementes.

1. Acción e efecto de interrogar.

2. Figura retórica que consiste en enunciar unha afirmación interrogativamente, cunha intención enfática.

Signo de puntuación (?) que se emprega ao final do enunciado para sinalar unha pregunta. OBS: É de uso obrigatorio ao final do enunciado, pero tamén se poderá usar ao inicio (¿) para facilitar a lectura e evitar ambigüidades.

Que ten unha forma semellante a unha lente de contacto ou a unha lente biconvexa.

Que ten forma de lentella.

Óso do oído medio, pequeno e fino, situado entre a apófise vertical da bigornia e o estribo.

Relativo ou pertencente aos madianitas.

Individuo do pobo madianita.

Confederación de tribos árabes nómades do deserto sirio arábigo.

Ferramenta formada por unha peza xeralmente metálica, que é a que bate, unida a un mango delgado e longo, que se emprega en certos oficios para dar golpes.

Peza do mecanismo de certas armas de fogo que golpea sobre o percusor para provocar a explosión.

Bóla de ferro unida a unha corda de aceiro que se emprega para facer lanzamentos nunha disciplina atlética.

Peza que bate na campaíña dun reloxo para dar as horas.

Óso do oído medio que transmite a vibración do tímpano á bigornia.

Martelo en que á enerxía de baixada da masa móbil se suma a transmitida por unha bésta, previamente deformada pola subida anterior da masa móbil.

Máquina perforadora que utiliza o aire comprimido como enerxía motriz.