"arse" (En toda a entrada)

Levar á fin unha cousa comezada.

Non deixar nada dalgunha cousa.

Chegar á última parte de algo.

Someter algo á operación de acabamento.

Chegar a unha situación determinada.

Ter como parte final aquilo que se expresa. OBS: Vai seguido da preposición en e con.

Ter fin. Tm v pron.

Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

Estar esgotada algunha cousa.

Acción e efecto de acalorar ou acalorarse.

Conxestión periférica, sobre todo da cara, causada por unha insolación ou un esforzo físico.

Irritar a unha persoa provocando a súa ira.

Sufocarse unha persoa.

Poñerse máis agresivo.

Adquirir e reter unha cantidade excesiva dunha mercadoría con finalidade especulativa.

Apropiarse dalgunha cousa en exclusiva.

Atacar o caruncho os cultivos de cereais.

Deteriorarse ou picarse a madeira por causa da couza.

Ennegrecerse un tecido ou as paredes por mor da humidade.

Que acompaña ou depende do principal.

Anexo ou complemento dunha cousa que non constitúe o corpo principal.

Adorno, ornamental ou funcional, que acompaña as pezas de vestir.

1. Dispositivo que se monta nunha máquina para modificar o seu funcionamento básico.

2. Peza que, sen formar parte dunha máquina ou instrumento, serve para completar o seu funcionamento.

Obxecto ou dereito que acompaña a outro principal, do que depende a súa existencia.

Cada un dos pequenos elementos que completan o paramento da decoración, usados especialmente a efectos de composición.

Mineral que se atopa formando parte dunha rocha en pequenas cantidades.

Unidade lingüística morfoloxicamente independente, cunha significación que só aparece en combinación con outras unidades, adoitando por isto ser incapaz de presentarse soa nunha comunicación axeitada.

Cambiar algo de xeito que se torne acedo ou agre. Tm abs.

Tornarse acedo ou agre.

Acción e efecto de acelerar ou acelerarse.

Proceso que tende a facer aparecer certas estruturas no desenvolvemento embrionario.

Nun movemento circular, variación da velocidade angular co tempo.

Compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á translación do fluído no espazo, na dinámica de fluídos.

Incremento da ascensión recta do Sol medio nun día sideral.

Aceleración complementaria, debida á rotación da terra, segundo o teorema de Coriolis.

ariación da velocidade do punto respecto do tempo. É o vector a = dv/dt, onde v é o vector velocidade do punto. A unidade da aceleración é o m/s 2 .

Na dinámica de fluídos, compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á variación co tempo das condicións da corrente.

Regra internacional que determina a lonxitude das pistas de aterraxe dos aeroportos.

Que acelera.

Dispositivo que acelera ou retarda o movemento dun mecanismo.

ariante do método do Carbono 14 realizada mediante o acelerador ou coa espectometría de aceleración de partículas. Mide a cantidade de isótopo na mostra contando directamente os átomos remanentes, en lugar de facelo a través da súa radiación.

Motor-foguete auxiliar de gran potencia que serve para dar a un foguete espacial pesado a velocidade inicial.

1. Mecanismo que comanda a admisión da mestura gasosa nun motor endotérmico.

2. Pedal ou panca que ao accionarse pon en funcionamento este mecanismo.

Dispositivo destinado a acelerar os electróns nun tubo de raios catódicos ou en calquera tubo electrónico.

Composto químico engadido aos reveladores para acelerar a acción lenta dos axentes redutores.

Bomba intercalada nun circuíto de calefacción central que activa a circulación da auga.

...