"Tula" (En toda a entrada)

Libro que reúne unha serie de documentos e copias de documentos relativos a un dominio civil ou eclesiástico, e que ten como función conservar e facilitar a consulta dos privilexios, títulos e dereitos dominicais dunha entidade xurídica ou dunha familia.

1. Arquiveiro palatino que no Imperio Romano de Oriente tiña ao seu cargo a conservación dos documentos públicos.

2. Funcionario civil ou eclesiático, que en Italia se encargaba da conservación dos documentos públicos e que actuaba tamén como notario.

Relativo ou pertencente á cátedra.

Persoa que ocupa unha cátedra como titular.

Espazo oco nun corpo sólido.

Espazo oco dun corpo ou dun órgano.

Cavidade formada no interior da blástula da que derivan os tecidos e os órganos do organismo adulto. OBS: Tamén se denomina blastocele.

Concesión provisional dun bispado ou unha abadía a un prelado desposuído das rendas das que era titular.

Beneficio, acompañado de rendas e responsabilidades xurisdicionais, que se lles concedía a membros das ordes militares.

Distinción honorífica dunha orde civil ou militar que corresponde ao grao de comendador.

Cruz que levan no traxe ou na capa os cabaleiros das ordes militares.

Doutrina que, co emprego do materialismo histórico como ferramenta analítica, postula as condicións de emancipación do proletariado e a súa concreción nun sistema social novo que, baseado na propiedade colectiva dos medios de produción, implica o fin da sociedade de clases e a desaparición dos estados coercitivos.

Corrente e principio económico do anarquismo, que combate todo tipo de propiedade, tanto privada como colectiva. Xurdiu ao redor dos últimos congresos da Primeira Internacional. OBS: Tamén se denomina anarquismo comunista ou anarcocomunismo.

Modo de produción, establecido por Marx e Engels, rexido pola apropiación comunal do traballo excedente. Caracterízase pola inexistencia de clases e estados, polo que a articulación da sociedade se establece entre os niveis económico e ideolóxico.