"Sue" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos suevos.

Individuo do pobo suevo.

Pobos xermánicos que, por mor da presión dos hunos, atravesaron o Rin e se encamiñaron cara a Occidente (406). Entraron na Península Ibérica xunto cos vándalos e os alanos (409) e asentáronse no occidente hispánico.

Relativo ou pertencente ao sufismo.

Seguidor do sufismo.

1. Acción de usar unha cousa.

2. Utilización habitual que os falantes fan da súa lingua.

Finalidade ou función dunha cousa.

1. Acción de facer algo habitualmente.

2. Maneira de obrar que é característica dunha persoa, dun grupo, dun tempo ou dun país, e que co tempo dá lugar ao costume.

3. Forma do dereito consuetudinario inicial, que adoita convivir como supletorio con algunhas leis escritas.

1. Relativo ou pertencente aos pobos xermánicos.

2. Individuo dos pobos xermánicos.

3. Grupo de pobos indoeuropeos que habitaban Xermania, cuxa cultura primitiva parece que se pode identificar cunha civilización do Bronce Final de orixe escandinava.

4. Grupo de linguas indoeuropeas que adoitan dividirse en tres subgrupos: o oriental, xa extinguido; o setentrional ou escandinavo, que comprende o islandés, o noruegués, o dinamarqués e o sueco; e o occidental, que comprende o inglés, o frisón, o neerlandés, o fráncico, o baixoalemán e o altoalemán.

Formación tectónica que se orixinou nas zonas cratónicas, e que se caracteriza pola presenza de numerosas fracturas e a ausencia de dobramentos.