"Orio" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 1033.

      1. Carreira, dignidade e atribución de almirante.

      2. Territorio onde un almirante exerce as súas funcións.

    1. Organismo ou consello superior que nalgúns estados exerce altas funcións consultivas, executivas e en ocasións de alta xustiza en tarefas relacionadas coa mariña.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que alonga.

    2. Instrumento de laboratorio que consiste, esencialmente, nun tubo de vidro aguzado que se adapta ao colo dun balón e que se utiliza nas destilacións para facer pasar o destilado do refrixerante ao colector.

    3. Peza que serve para aumentar a lonxitude dun órgano, dun aparello ou dunha estrutura.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparato que se utiliza para efectuar unha destilación simple, a escala industrial ou de laboratorio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que produce alucinacións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tubo curto en forma de pera, feito de terra cocida e vernizado, provisto a miúdo dunha cuberta en forma de cúpula, ou ancheado polo medio e estreito nunha extremidade, que era utilizado na metalurxia do mercurio e nos laboratorios dos alquimistas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao amor.

    2. Que move a amar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ao camiñar ou que ten esa facultade.

      1. Aplícase ao tratamento médico ou á enfermidade que non obriga a gardar cama.

      2. Establecemento sanitario onde se dispensa asistencia médica e farmacéutica aos enfermos que non precisan de hospitalización.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relación amorosa de carácter pasaxeiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que dá ou restablece as forzas.

    2. Estimulante do sistema nervioso central, en especial do bulbo raquídeo e particularmente dos centros respiratorio e vasomotor.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á análise.

      1. Que se basea na análise.

      2. Conxunto de tendencias filosóficas heteroxéneas que coinciden en rexeitar o idealismo e a metafísica para interesarse pola lóxica e pola análise como un método para o estudo da linguaxe.

      3. Xuízo en que o predicado está contido no concepto-suxeito, polo que non aumentan o coñecemento e son exclusivamente aclaratorios.

    2. Linguas do dominio indoeuropeo que foron perdendo a flexión das palabras e empregaron palabras auxiliares para expresar as relacións sintácticas.

    3. Método pedagóxico que se basea na análise global dos obxectos antes de proceder á reconstrución.

    VER O DETALLE DO TERMO