"Obada" (En toda a entrada)

Que promove ou que dá o primeiro pulo a unha cousa. Tm s.

Que promove ou financia algo. Tm s.

Substancia que aumenta de forma considerable a actividade dun catalizador determinado.

Segmento de ADN dun operón situado entre un xene operador e o primeiro xene estrutural, que constitúe o punto de recoñecemento e de partida do ARN-polimerase.

Consultor que nos procesos de canonización ten por misión a tutela dos intereses públicos da Igrexa para que non sexa declarada santa unha persoa da que non estean probadas as súas virtudes heroicas e os milagres.

Acción e efecto de render ou renderse.

Acción de presentar, diante de quen corresponda, a relación de gastos e ingresos dunha administración para ser comprobada.

1. Acción e efecto de rogar.

2. rogativa.

Proposta de lei, na Roma republicana, que o maxistrado facía ao pobo convocado aos comicios e que era aprobada ou rexeitada en bloque, sen posibilidade de emendas.

Relativo ou pertencente ao sacramento ou aos sacramentos.

Que ten natureza de sacramento.

Que foi adquirido en virtude dun sacramento.

Que está consagrado pola lei e polo costume.

Aplícase a cada unha das accións, ritos, obxectos ou pregrarias instituídas e aprobadas eclesiasticamente, que producen efectos espirituais por intercesión da Igrexa.

Relativo ou pertencente aos servitas.

Membro da orde dos servidores de María.

Orde fundada en 1233, segundo a regra de santo Agostiño, recoñecida polo papa (1263) e aprobada en 1304.

Relativo ou pertencente aos silvestrinos.

Membro dos silvestrinos.

Congregación monástica de San Bieito de Montefano (Macerata), Italia, fundada por Silvestro Guzzolini en 1231 e aprobada polo papa Inocencio IV en 1248.

Tocar deseguido unha cousa machucándoa ou estragándoa coas mans.

Palpar a unha persoa de maneira continuada e molesta.

Dar unha malleira a alguén.

Estímulo que provoca o desexo por algo.

Aquilo que provoca ese estímulo.

1. Incitación a cometer accións malas.

2. Proba á que se somete o ser libre para coñecer a capacidade de rexerse pola lei moral ou relixiosa.

Facer composicións artísticas cultas con letra e música para ser cantadas.

Expresar os sentimentos por medio dos versos.

Relativo ou pertencente aos xesuítas.

Membro da orde da Compañía de Xesús.

Orde relixiosa fundada por san Ignacio de Loyola e aprobada polas bulas Reginae Militantis Ecclesiae de Paulo II (1540) e Exposcit debitum de Xulio III (1550).