"Mensa" (En toda a entrada)

1. Xefe de misión diplomática da máxima categoría que recoñece o dereito internacional e que exerce a representación permanente dun Estado ante outro estranxeiro.

2. Diplomático da máis alta categoría ao que se lle encarga unha misión especial.

Emisario ou mensaxeiro encargado de transmitir ou tratar algo.

Persoa encargada dunha misión ou de levar unha mensaxe.

1. Río que ten a súa orixe nun lago e transporta a auga a outro lago, río ou ao mar.

2. Canle que serve para baleirar un lago, unha balsa ou calquera outro depósito.

Que emite. Tm s.

Electrodo que está entre os principais dun transistor.

Aparato destinado a emitir ondas electromagnéticas co fin de transmitir unha determinada información.

Persoa que intervén no proceso da comunicación e produce un enunciado ou mensaxe que se destina a outro, chamado receptor ou destinatario.

empaquetar.

Operación de empaquetar.

Estrutura cristalina simple en que todas as partículas son iguais e se unen entre elas sen enlaces dirixidos.

Técnica artística que consiste en empaquetar obxectos e mesmo edificios e paisaxes.

Técnica de transmisión de datos por redes telemáticas que consiste en dividir unha mensaxe en pequenos segmentos ou paquetes antes da transmisión.

Facer voluntariamente algo inintelixible, como pode ser un código ou unha mensaxe.

Aplicar un proceso informático a un documento de tal xeito que non se poida acceder ao seu contido se non se posúe a clave necesaria para aplicar o proceso inverso.

Núcleo fundamental da fe cristiá. É o conxunto das ensinanzas e o testemuño de Xesús de Nazaret.

Cada un dos catro primeiros libros do Novo Testamento nos que se contén a mensaxe cristiá.

Parte da liturxia eucarística que consiste na lectura dun fragmento dos Evanxeos.

Lado esquerdo do altar desde o punto de vista dos fieis.

Coidado excesivo da forma, das normas e das convencións sociais.

1. Sistema filosófico que se caracteriza pola importancia que se lle dá ás estruturas xerais dun obxecto, dunha ciencia ou dunha disciplina.

2. Sistema metafísico que explica a intelixibilidade da natureza pola forma ou leis do pensamento.

Corrente lingüística herdeira do estruturalismo que concibe a lingua como unha forma pura. O seu máximo representante foi L. Hjelmslev.

Tendencia literaria desenvolvida pola escola de formalistas rusos que propugna que os contidos das imaxes poéticas se basean nos principios sintácticos, morfolóxicos, rítmicos e métricos que configuran a totalidade do texto poético.

Tendencia creativa teatral en que os significantes se sitúan nun primeiro plano, mentres os significados, ou a mensaxe, perden importancia e interese.

Doutrina que propugna que a ciencia matemática só é un xogo formal con símbolos e regras. A construción dun sistema formal resulta de obter, a partir duns axiomas iniciais, dos que pode non existir ningunha realización concreta, un conxunto consistente de teoremas.

Predominio dos contidos técnicos ou formais sobre os contidos expresivos ou poéticos nunha obra de arte.

1. Acción especial, propia ou normal dun órgano ou dun aparato dun ser vivo.

2. Resultado da actividade dun órgano ou sistema.

3. fotosíntese.

1. Acción propia ou característica dunha facultade natural.

2. Acción propia dunha facultade psíquica ou dun proceso mental dentro da actividade total psicolóxica dun individuo, que constitúe un conxunto de operacións interdependentes.

Acción propia dunha máquina.

1. Acción que corresponde a unha persoa segundo o seu cargo, oficio, ou emprego.

2. ...