"Ii" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao Rei Artur ou aos seus cabaleiros.

Conxunto de narracións aparecidas na segunda metade do s XII e que están ambientadas na Corte do Rei Artur.

Nome que os exploradores e caravaneiros de África oriental lles daban aos homes armados que os protexían.

Soldado do corpo de infantaría que creou, no s XVIII, o sultán de Marrocos Sidī Muḥamad e que deu orixe á súa garda persoal.

Soldado indíxena, que nos ss XIX e XX foi recrutado polas tropas coloniais de diversas potencias europeas en países de tradición islámica.

Relativo ou pertencente á dinastía asénida.

Membro da dinastía asénida.

Dinastía que reinou en Bulgaria (1186-1280) e que acadou o apoxeo nos reinados de Kalojan e Xoán III.

Billete creado por Caterina II de Rusia en 1768.

Billete, que procede do papel moeda, pertencente á emisión hipotecaria feita pola Asamblea Nacional Francesa (1787-1797) con garantía sobre o produto da conversión do patrimonio eclesiástico.

Estilo literario ou artístico propio dos autores gregos ou latinos clásicos, caracterizado pola pureza, a simplicidade e a elegancia refinada. Apareceu no s II a C.

Forma ou xiro peculiar no dialecto ático.

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Que pertence á corte ou ao palacio.

Modalidade literaria desenvolvida ao longo dos séculos XVI, XVII e XVIII que se caracteriza pola adulación a algún poderoso ou mecenas.

Relativo ou pertencente ao Avesta, conxunto de libros sagrados do mazdeísmo,  ou á  lingua na que está escrito.

1. Lingua irania oriental que pertence ao grupo indoiranio da familia indoeuropea, que se coñece por ser a lingua do Avesta.

2. Alfabeto iranio, derivado do arameo, que data aproximadamente do s III e que é o alfabeto en que está escrito o Avesta.