"Comba" (En toda a entrada)

estimenta formada polo conxunto de pezas de ferro que protexía o corpo dos antigos combatentes.

Conxunto de pezas unidas entre si que constitúen a parte ríxida que sostén un obxecto.

Conxunto de barras ou cables de aceiro que forman o esqueleto dunha peza de formigón.

Peza metálica concibida para ser sometida á acción dun imán ou dun electroimán; normalmente é de ferro ou de aceiro.

Conxunto de armas defensivas (agás o escudo) do home ou do cabalo, que se aplica particularmente ao revestimento protector do corpo do combatente da Idade Media e do Renacemento.

Conxunto de gornicións do cabalo, mula e doutros animais que se empregan para carga e transporte.

Acción e efecto de asaltar.

Fase resolutiva do ataque na que as tropas máis avanzadas se precipitan sobre as posicións inimigas.

Cada un dos períodos de tres minutos nos que se divide un combate de boxeo ou calquera outro deporte de combate.

Acometida que, en esgrima, se fai avanzando ao mesmo tempo o pé dereito e a arma.

Que presta os seus servizos nun traballo, acción ou función.

Aplícase ao termo incidental que só pode ser entendido cando se atopa relacionado cun termo principal ao cal se adxunta.

Persoa que axuda a outra nun traballo.

Persoa destinada nun avión a atender os pasaxeiros e a tripulación.

Unidade non combatente.

Tropas que combaten a carón das regulares dun ou máis estados en situación bélica formal, xeralmente formadas sobre a base de voluntarios.

1. Proxectil macizo das armas de fogo portátiles.

2. Bala explosiva de fusil, de chumbo recuberto de aceiro e con dúas estrías entrecruzadas na punta que, no momento do impacto, proxecta o chumbo no interior do corpo en que penetra producindo feridas con esgazadura.

3. Bala que chega ao obxectivo sen forza para ferir.

4. Bala que, fóra da zona de combate, chega a un punto nos límites do alcance máximo.

Conxunto de monllos de diversos cereais amoreados e dispostos na leira para logo ser levados ás eiras onde pasarán a formar parte da meda.

1. Chumbo do extremo do escandallo.

2. Sonda que serve para medir a profundidade da auga.

Réptil fabuloso que tiña a propiedade de matar coa mirada.

Réptil da familia dos iguánidos que presenta unha crista eréctil na cabeza e outra ao longo da columna e da cola.

Peza de artillaría que empregaron especialmente os turcos en combates navais nos ss XVI e XVII.

Acción na que dous exércitos inimigos se baten un contra o outro.

Batalla entre dous exércitos a campo aberto.

Combate naval.

Cabalo aguerrido.

Lugar onde se libra a batalla.

Home que combatía contra as bestas salvaxes nos circos romanos.

1. Tratado didáctico e moral, da Idade Media, onde se describían os animais, reais ou fantásticos, catalogados segundo as súas propiedades naturais e os seus valores simbólicos, e onde se expuña a correspondente moralización dos seus costumes.

2. Xénero poético que consiste na tipificación de persoeiros humanos a través da descrición de animais, con intención satírica ou descritiva.