"CIC" (En toda a entrada)

Que carece de mandíbulas.

Aplícase ás especies de homínidos que carecen de mandíbulas prominentes.

1. Relativo ou pertencente aos agnatos.

2. ertebrado da superclase dos agnatos.

3. Superclase de vertebrados acuáticos que non presentan mandíbulas. Forman parte desta superclase os ostracodermos fósiles e os ciclóstomos.

Mostrar ou sentir gratitude.

Responder positivamente do xeito que se espera.

Amosar o efecto beneficioso producido por algo.

Que acaba en punta.

Aplícase á folla cando os seus bordos forman un ángulo agudo no ápice.

1. Aplícase ao fonema en que o seu segundo formante se manifesta cunha frecuencia elevada, superior, normalmente, aos 1.400 ciclos por segundo.

2. Aplícase ao fonema consonántico articulatoriamente constituído por dúas cavidades de resonancia bucal (/t/-/d/).

Son alto, dun número de vibracións por segundo maior ca os dos graves ou baixos.

Enfermidade que ten un curso relativamente rápido.

Palabra en que a sílaba tónica é a última.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

1. Aviso ou sinal que se fai en caso de perigo.

2. Aviso ou sinal que dá nun exército para preparar a defensa ou o ataque.

Sistema mobilizador do comportamento que prepara inmediatamente unha resposta adaptada a unha situación urxente.

Inquietude causada pola crenza na inminencia dun perigo ou a proximidade dun inimigo.

Dispositivo de seguridade, capaz de emitir sinais perceptibles cando o sistema presenta unha anomalía.

Sinal para anunciar unha mensaxe de auxilio ou un aviso de ciclón.

Estado de crise previsto no ordenamento constitucional que permite ao goberno a modificación transitoria do réxime constitucional ordinario aínda que non permite a suspensión de ningún dos dereitos nin liberdades dos cidadáns.

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

Acción e efecto de alternar dúas ou máis cousas.

1. División ou repartimento dos terreos dunha explotación en tantas partes equivalentes como anos previstos para a sucesión de cultivos escollida como a máis conveniente.

2. Alternancia practicada cando por calquera circunstancia hai que desistir do cultivo que correspondería segundo a alternancia prefixada.

3. Alternancia, propia das explotacións moi intensivas, practicada cando as condicións do momento son as únicas que sinalan os cultivos a facer, sen regra fixa.

1. Disposición de cada unha das pezas dun verticilo nos espazos existentes entre as pezas do verticilo inmediato.

2. Lei pola que as follas ou pezas florais de dous verticilos consecutivos alternan entre eles.

Fenómeno polo que o ciclo biolóxico completo dunha especie comprende dúas xeracións, unha sexual e outra asexual.

Acción e efecto de alternar nunha formación estratigráfica diversas capas que se repiten sucesivamente.

...