"AVI" (En toda a entrada)

Que acaba en punta.

Aplícase á folla cando os seus bordos forman un ángulo agudo no ápice.

1. Aplícase ao fonema en que o seu segundo formante se manifesta cunha frecuencia elevada, superior, normalmente, aos 1.400 ciclos por segundo.

2. Aplícase ao fonema consonántico articulatoriamente constituído por dúas cavidades de resonancia bucal (/t/-/d/).

Son alto, dun número de vibracións por segundo maior ca os dos graves ou baixos.

Enfermidade que ten un curso relativamente rápido.

Palabra en que a sílaba tónica é a última.

Producirse lóstregos.

Consumir algo rapidamente por mor do lume.

Comer ou beber con moita avidez e présa, case sen mastigar.

Resplandecer ou brillar unha cousa de forma intensa.

1. Aviso ou sinal que se fai en caso de perigo.

2. Aviso ou sinal que dá nun exército para preparar a defensa ou o ataque.

Sistema mobilizador do comportamento que prepara inmediatamente unha resposta adaptada a unha situación urxente.

Inquietude causada pola crenza na inminencia dun perigo ou a proximidade dun inimigo.

Dispositivo de seguridade, capaz de emitir sinais perceptibles cando o sistema presenta unha anomalía.

Sinal para anunciar unha mensaxe de auxilio ou un aviso de ciclón.

Estado de crise previsto no ordenamento constitucional que permite ao goberno a modificación transitoria do réxime constitucional ordinario aínda que non permite a suspensión de ningún dos dereitos nin liberdades dos cidadáns.

1. Relativo ou pertencente a Albania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Albania.

1. Relativo ou pertencente ao pobo albanés.

2. Individuo do pobo albanés.

3. Pobo de orixe indoeuropea que habita en Albania e en diversos núcleos de Iugoslavia (fundamentalmente en Kosovo) e Grecia, e forma importantes colonias emigrantes no S de Italia, Turquía e os EE UU.

Lingua indoeuropea que se estende pola costa oeste da Península Balcánica, en Albania e polas áreas limítrofes de Serbia e Grecia.

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo do pobo albión.

3. Pobo celta que se estableceu na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

Pobo da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense.

Relativo ou pertencente aos alcionarios.

Pólipo da subclase dos alcionarios.

Subclase de antozoos, formada por pólipos que se caracterizan por teren oito septos que dividen a cavidade gastrular e oito tentáculos dispostos nunha coroa plumosa.