"ectro" (En toda a entrada)

1. Lámina ríxida de metal, madeira ou plástico, xeralmente destinada a ser aplicada sobre unha superficie plana.

2. Estrutura, xeralmente de formigón armado, ou doutros materiais, que cobre unha superficie ou que serve de base para outra estrutura ou construción.

3. contrachapado.

4. Lámina de vidro recuberta, nunha das súas caras, dunha emulsión fotosensible que serve para obter probas fotográficas negativas.

5. Disco de gramófono.

6. Calefactor para quentar recipientes, que consiste nunha prancha quente por resistencias eléctricas ou por gas.

7. Cociña con fogóns integrados sobre unha placa metálica, de pouco grosor, que se introduce dentro dunha abertura practicada nun mármore ou nun moble, de xeito que constitúe xunto con el unha superficie case continua.

8. Elemento da sinalización vertical de vías, que consiste nunha placa que brilla moito cando se ilumina por unha fonte de luz.

9. Panel formado por células fotovoltaicas de silicio, que transforman a luz en electricidade.

...

Puga ou triángulo pequeno de almafí, corno ou pau con que se tanxen algúns instrumentos de corda.

Inspiración poética.

Relativo ou pertencente ao polo.

Situado nun polo ou preto dun polo.

1. Aplícase aos enlaces, moléculas ou medios que presentan polaridade.

2. Medio constituído por moléculas polares e que se caracteriza por unha constante dieléctrica elevada.

3. Enlace covalente entre dous elementos de diferente electronegatividade.

Sistema de coordenadas definido no plano, que vén dado polas funcións raio vector (r), que é a distancia á orixe, e o argumento ou ángulo polar (ϑ), que é o ángulo respecto a unha dirección prefixada.

Gráfico ou diagrama que relaciona os coeficientes de sustentación e resistencia aerodinámicas dun perfil aerodinámico para cada valor do seu ángulo de ataque.

Eixe de rotación cos extremos diferentes, que presenta a propiedade de que o fenómeno que ten lugar nun deles non se repite no outro.

Réxime que se caracteriza polas baixas temperaturas anuais, só durante tres ou catro meses ao ano as temperaturas medias son superiores aos cero graos.

Tendencia dun ión a deformarse, perdendo a simetría esférica do ión libre, a causa das atraccións ou repulsións electrostáticas que experimenta a nube electrónica.

Capacidade dun medio de polarizar unha radiación electromagnética.

Condición dunha radiación electromagnética cun vector de campo electromagnético que mantén unha certa orientación.

1. Movemento de cargas nun dieléctrico situado nun campo eléctrico.

2. Modificación de carácter vectorial que experimenta un dieléctrico sometido á influencia dun campo eléctrico.

3. Diminución do valor absoluto do potencial dun electrodo ao adherirse á súa superficie ións do mesmo signo ca el.

4. Fenómeno que provoca, nun medio dieléctrico neutro, a separación das cargas eléctricas positivas e negativas que o compoñen.

Fenómeno que provoca que, nun electrólito, a tensión dun electrodo ou dun elemento galvánico sexa diferente cando hai paso de corrente ou cando este é nulo.

1. Fenómeno que, nunha radiación electromagnética, consiste en conferir unha dirección ben definida ao campo eléctrico E que caracteriza as ondas que forman a radiación.

2. Xiro do plano de polarización dun feixe de luz polarizada que ocorre cando atravesa unha substancia opticamente activa.

...

E = -gradV - ðA/ðt, e B = rot A

Relativo ou pertencente á potencia.

Que existe en potencia.

1. Capacidade de obrar.

2. Capacidade ofensiva e defensiva dun estado para facer a guerra.

1. Función escalar da que deriva un campo de forzas potencial segundo a expresión -6V = F, sendo 6 o operador gradiente.

2. Campo vectorial A, derivado dun potencial, para o que o valor da integral de liña entre dous puntos calquera do seu dominio de definición é independente da curva concreta que se escollera para unir estes puntos.

3. alor da diferenza de potencial que se mide entre dous condutores cando están en contacto.

4. ...