"Morf" (En toda a entrada)

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘recto’, ‘dereito’, ‘correcto’ ou ‘regular’.

1. Forma prefixada que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono veciños. Represéntase por o-.

2. Forma prefixada que, anteposta ao nome dun oxoácido, indica a súa forma máis hidratada.

3. Forma prefixada que se emprega para indicar que nun sistema de dous electróns, ambos os dous teñen spins do mesmo signo.

Forma prefixada que indica que unha rocha está producida pola metamorfose doutra que orixinariamente era magmática.

Relativo ou pertencente aos osteostráceos.

ertebrado fósil da orde dos osteostráceos.

Orde de vertebrados pisciformes fósiles, da clase dos cefalaspidomorfos, que presentan a cabeza de gran tamaño, ancha e deprimida, un só orificio nasal e tubérculos dérmicos fusionados formando placas poligonais. Habitaron desde o Silúrico Superior ata o Devónico.

Aparición dalgún carácter morfolóxico que non se manifestou en xeracións intermedias, senón tan só en xeracións ancestrais afastadas.

Formación mediante procesos metamórficos de rochas novas por refusión de rochas ígneas preexistentes.

Aplícase á corola dialipétala con catro pétalos sen unlla e dispostos en dous verticilos dímeros.

1. Relativo ou pertencente ás papaveráceas.

2. Planta da familia das papaveráceas.

3. Familia de plantas herbáceas laticíferas, que presenta follas alternas, divididas ou lobuladas, flores hermafroditas, actinomorfas, con dous sépalos e catro pétalos, e froitos en cápsula.

Que é semellante a unha bolboreta.

Aplícase á corola dialipétala, cigomorfa, pentámera e de perfloración vexilar, que consta dun pétalo posterior grande ou estandarte, con dous pétalos laterais ou ás e dous pétalos inferiores ou internos que forman a carena. É característica das papilionáceas.

fabáceo.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ao lado de’. OBS: Cando a palabra á que se une empeza por vogal, adopta a forma par-.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que unha rocha é producida por metamorfismo dunha rocha sedimentaria.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que, nun sistema de dous electróns, estes teñen spins de signo oposto.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono en posicións relativas 1,4.