"BUN" (En toda a entrada)

Acción e efecto de resolver ou resolverse.

1. Decisión que se toma despois de reflexionar e valorar con atención unha cuestión problemática.

2. Acto ou providencia que outorga o xuíz para que se faga ou execute aquilo que demandan as partes.

3. Determinación tomada polos tribunais de xustiza.

Calidade da persoa que se amosa decidida e que actúa con seguridade.

Procedemento destinado a resolver un problema, especialmente unha ecuación ou un sistema de ecuacións.

Capacidade dun dispositivo visualizador para representar puntos distintos das dimensións máis reducidas posibles.

Distancia mínima entre dous puntos, ou ángulo mínimo entre dous raios que entran nun sistema óptico dado, tales que as imaxes producidas por cada un deles se distinguen unha da outra.

1. Inspección que se fai con toda a atención para ver se todo está en orde ou en bo estado.

2. Inspección que un xefe fai das persoas ou cousas sometidas á súa autoridade ou ao seu coidado.

3. Revisión que se fai das tropas.

Publicación periódica de formato máis pequeno ca un diario, con maior número de páxinas, mellor calidade de papel e abundantes ilustracións.

Espectáculo teatral composto de diversos números de variedades, canto e baile, que recolle humoristicamente alusións a temas de actualidade.

Novo xuízo perante un novo xurado.

Que ten moitos cartos. Tm s, referido a persoa.

Que posúe moitos bens. Tm s, referido a persoa.

Que posúe algunha cousa en abundancia.

Que ten moito sabor.

Que ten moito valor.

Aplícase á terra fertil.

Calidade de rico.

Abundancia de bens materiais.

Abundancia relativa de calquera cousa.

Relativo ou pertencente ás rochas.

Que presenta abundancia de rochas.

1. Cuarto destinado a congregar moitas persoas.

2. Cuarto principal dunha casa onde se adoita recibir visitas.

3. Lugar espazoso onde se celebran as audiencias dunha autoridade ou tribunal.

1. Cada unha das seccións administrativas ou xurisdicionais en que está dividido o Tribunal Supremo, a Audiencia Nacional e os tribunais superiores de xustiza.

2. Conxunto de maxistrados que se reúnen corporativamente para xulgar e resolver os litixios sometidos á súa competencia.