"Fu" (En toda a entrada)

Substancia endurecida acumulada por sedimentación no interior dos recipientes que gardan viño e outros líquidos.

Substancia negra e graxa que desprende o fume e que se adhire aos obxectos.

Substancia amarelada, de natureza calcaria, dura e adherente, que se acumula nos dentes.

Relativo ou pertencente á dinastía sasánida.

Membro da dinastía sasánida.

Dinastía persa, orixinaria de Fārs e fundada por Ardasīr, que substituíu a dos arsácidas no Imperio Persa desde 224 ata 651.

Acción de satelizar.

elocidade que ten que levar un móbil, en función da súa altitude, para que poida ser transformado ou chegue a ser un satélite artificial da Terra ou doutro planeta.

Acción e efecto de saturar ou saturarse.

Situación dos mercados cun forte exceso de oferta dunha mercadoría e que indica sobreprodución.

Estado de condución dun dispositivo electrónico caracterizado polo feito de que a caída de tensión é pequena e case constante, independentemente da corrente.

Estado ou situación en que o sinal de saída dun amplificador é inferior ao que lle correspondería de acordo co de entrada.

Situación que se presenta cando un recipiente contén un vapor en equilibrio coa fase líquida da mesma substancia.

Estado dun conxunto de axiomas ao que non se lle pode engadir ningún axioma máis sen chegar a unha contradición.

Índice que permite clasificar as rochas magmáticas en función da súa proporción relativa de sílice.

Zona nos terreos permeables que contén a capa freática e onde todos os intersticios e todas as cavidades se enchen de auga.

Encher algo por completo. Tm v pron.

Esgotar a capacidade de absorción dunha substancia ao impregnala doutra na máxima proporción posible. Tm v pron.

Facer funcionar algo ata o límite da súa capacidade.

Realizar algunha actividade ata non poder máis.

1. Relativo ou pertencente a Saxonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Saxonia.

3. Lingua falada en Saxonia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo saxón.

2. Individuo do pobo saxón.

3. Pobo xermánico procedente de Xutlandia que, a finais do s III, se estendeu ao S do río Elba e que, entre o s III e V, se desprazou a Francia e Inglaterra.

4. Grupo de linguas xermánico-occidentais orixinarias das ribeiras do Elba, que se difundiron pola Alemaña noroccidental e pola ribeira do Támesis, dando lugar ao anglosaxón.

Forma reflexiva do pronome persoal átono de terceira persoa de singular e plural.

Forma recíproca do pronome persoal de terceira persoa de plural.

Funciona como marca de pasiva en oracións co verbo en voz activa.

Indica, nas oracións impersoais, que o suxeito non está determinado.