"mita" (En toda a entrada)

Acción de imitar.

Cousa que imita outra.

1. Maneira, segundo os pitagóricos, en que as cousas se relacionan cos nomes e coas entidades superiores.

2. Doutrina que afirma que a arte consiste en imitar.

Procedemento contrapuntístico en que se reproduce un motivo dado unha ou máis veces.

Fenómeno psíquico, consciente ou non, que se caracteriza pola reprodución activa dunha conduta observada anteriormente noutro individuo.

Proceso polo que, segundo Gabriel de Tarde, teñen lugar os vínculos que conforman a sociedade.

Reproducir unha persoa a forma de ser ou de actuar de alguén.

Reproducir máis ou menos fielmente algo.

Presentar unha cousa características semellantes a outra.

Parecerse unha persoa a outra, tanto no aspecto físico como no moral. Tm v pron.

Condición de indefenso.

Situación en que se atopa a parte litigante ou inculpada, indistintamente, á que se lle negan ou limitan ilegalmente os medios procesais de defensa.

Que non está domado.

Que é difícil de domar ou someter.

1. Resistencia que presentan os corpos a modificar o seu estado de repouso ou de movemento.

2. Resistencia do corpo a modificar a súa velocidade de rotación no seu movemento arredor dun eixe determinado. É o cociente entre o momento resultante das forzas e a aceleración angular.

3. Sistema de navegación que se basea na medida das forzas de inercia inducidas polo movemento do vehículo.

1. Tendencia a facer ou dicir algo por costume ou por imitación.

2. Falta de enerxía, de axilidade ou de capacidade de reacción fronte a un problema, un obstáculo ou algo que se debe facer.

Falta de actividade dun órgano, un sistema ou un corpo.

Que non ten fin ou límite.

Que non se pode medir ou contar por ser moi numeroso.

Que non ten límite na súa propia perfección. Tm s, referido a ser.

Aplícase ao conxunto que se pode poñer en correspondencia bixectiva cun subconxunto estrito seu.

Aplícase ao valor máis grande ca calquera outro que se poida dar.

Aplícase ao conxunto de formas do verbo que, ordinariamente, carecen de categoría e persoa gramatical, o infinitivo, xerundio e participio.

Aquilo que non ten límite nin no espazo nin no tempo, especialmente o espazo ilimitado.