"ecto" (En toda a entrada)

Que ten unha altura considerable, superior á ordinaria.

Que está ou que acada unha elevación vertical considerable sobre a superficie da terra ou sobre calquera outro elemento de comparación.

Que se sitúa nun nivel superior ao estimado como medio ou normal.

Que ten moita intensidade.Tm adv.

Que ten unha importancia ou nivel superior ao ordinario.

Aplícase ao lugar onde nace o río.

Que é característico do que é próximo ao nacemento ou á súa orixe.

Parte alta dunha montaña.

Dimensión que acada un obxecto ou persoa que resulta vertical na súa posición normal.

1. ...

Dimensión dunha cousa en sentido vertical.

Distancia vertical dun punto á superficie da terra ou a calquera outro termo de comparación ou punto de referencia.

Lugar elevado ou prominencia do terreo situado sobre a superficie da terra.

Nivel ou modo de comportamento.

Nome simbólico co que se designa o ceo.

Arco da vertical dun astro medido desde o horizonte ao astro.

1. Enerxía hidráulica por unidade de masa acumulada nun punto dunha masa líquida, expresada coas dimensións dunha altura.

2. Termo aplicado nas instalacións de bombeo de líquidos para designar a capacidade de elevación.

Grao de elevación na frecuencia vibratoria das cordas vocais en relación co ton que determina a curva melódica.

...

Acción e efecto de alucinar.

Percepción dun obxecto ou dun estímulo externo inexistente, considerados polo suxeito como reais.

Padecer unha serie de alucinacións.

Que produce alucinacións.

Psicofármaco que provoca modificacións psíquicas transitorias que afectan especialmente á esfera perceptiva, con efectos de reversibilidade.

Acción e efecto de aludir.

Palabra coa que se alude.

Figura que consiste en evitar un signo lingüístico e remarcalo ao mesmo tempo por medio dalgunha expresión que indirectamente o conecta e suxire.

Pequena cavidade.

Cada unha das cavidades dunha toma de corrente en que se introducen as caravillas para establecer un contacto.

Cavidade de reducida dimensión nas rochas, orixinada por erosión química ou mecánica.

Cada un dos compartimentos ou células do favo dalgúns insectos sociais.

Cavidade dos maxilares en que están inseridos os dentes e que está cuberta polas enxivas.

Pequeno saco terminal dos bronquiolos onde se efectúa o troco de gases no sangue.

Acción e efecto de alzar.

1. Altura que acadan certos animais, especialmente os equinos.

2. Altura, especialmente dun home ou dunha besta.

Lugar máis alto dun monte onde se leva o gando no verán a pastar.

Táboa fixada de xeito horizontal nunha parede en que se colocan todo tipo de obxectos.

1. Altura que acadan certos animais, especialmente os equinos.

2. Altura, especialmente dun home ou dunha besta.

Taboleiro situado nas cortes onde se deposita a comida do gando.