"Morf" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 479.

    1. Cambio dun ser cando perde a súa forma natural e colle outra.

    2. Aquilo en que se converte unha cousa como consecuencia desa transformación.

    3. Conxunto de cambios morfolóxicos e fisiolóxicos que experimentan determinados animais entre o estado larval e o estado adulto.

    4. Transformación física ou moral de alguén ou algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Producir unha metamorfose. Tm v pron.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Araña, da superfamilia das migalimorfas, de gran tamaño e, algunhas, capaces de alimentarse de pequenos paxaros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rocha típica de zonas de fallas e fracturas, que sufriu intensos procesos de metamorfismo que provocaron grandes deformacións e trituracións dos seus minerais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tendencia artística orixinada durante a década de 1960 en EE UU, que se baseaba na máxima redución morfolóxica, pero tendente a unha máxima complexidade das ordes perceptivas e do comportamento do espectador. Traballaba con estruturas matemáticas e xeométricas, materiais industriais e unha cor plana.

    2. Expresión inventada polo pianista e compositor Michael Nyman para designar a estética musical baseada na repetición sistemática dunha pequena estrutura melódica e rítmica tonal que se vai transformando gradualmente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da anatomía que estuda os músculos desde o punto de vista estrutural, morfolóxico e funcional e a súa disposición en relación cos elementos do esqueleto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ás mirtais.

    2. Planta da orde das mirtais.

    3. Orde de plantas leñosas dicotiledóneas, con follas simples e opostas, e con flores actinomorfas.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Maneira de ser variable dun ser.

      2. Determinación entitativa falta de consistencia nela mesma e polo tanto dependente sempre doutra entidade. A súa realidade ontolóxica é sempre menor ca a dos accidentes e poden ser substanciais, accidentais ou de inherencia.

      3. Cada un dos atributos trascendentais do ser, como a bondade, a unidade, a verdade e, para algúns, a beleza.

    1. Modalidade da conxugación verbal que se axeita á maneira en que o falante concibe a acción e que se expresa mediante morfemas.

    2. Xeito de comportarse unha persoa con respecto aos demais.

      1. Encargo unido a unha doazón ou a un legado que obriga ao adquirinte.

      2. Feito xurídico polo que unha persoa adquire o dominio ou outro dereito real sobre unha cousa.

    3. Disposición das premisas nun siloxismo categórico, segundo a súa cantidade (universal ou particular) e calidade (afirmativa ou negativa).

    4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Unidade significativa mínima da primeira articulación da linguaxe, en oposición á unidade distintiva ou fonema, na terminoloxía de André Martinet. Os monemas que pertencen ao campo do léxico ou vocabulario son lexemas e os que forman parte da estrutura gramatical son morfemas.

    VER O DETALLE DO TERMO