"Morf" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 479.
-
-
Cambio dun ser cando perde a súa forma natural e colle outra.
-
Aquilo en que se converte unha cousa como consecuencia desa transformación.
-
Conxunto de cambios morfolóxicos e fisiolóxicos que experimentan determinados animais entre o estado larval e o estado adulto.
-
Transformación física ou moral de alguén ou algo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Producir unha metamorfose. Tm v pron.
-
VER O DETALLE DO TERMO
codeína.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Araña, da superfamilia das migalimorfas, de gran tamaño e, algunhas, capaces de alimentarse de pequenos paxaros.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rocha típica de zonas de fallas e fracturas, que sufriu intensos procesos de metamorfismo que provocaron grandes deformacións e trituracións dos seus minerais.
-
-
Tendencia artística orixinada durante a década de 1960 en EE UU, que se baseaba na máxima redución morfolóxica, pero tendente a unha máxima complexidade das ordes perceptivas e do comportamento do espectador. Traballaba con estruturas matemáticas e xeométricas, materiais industriais e unha cor plana.
-
Expresión inventada polo pianista e compositor Michael Nyman para designar a estética musical baseada na repetición sistemática dunha pequena estrutura melódica e rítmica tonal que se vai transformando gradualmente.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte da anatomía que estuda os músculos desde o punto de vista estrutural, morfolóxico e funcional e a súa disposición en relación cos elementos do esqueleto.
-
-
Relativo ou pertencente ás mirtais.
-
Planta da orde das mirtais.
-
Orde de plantas leñosas dicotiledóneas, con follas simples e opostas, e con flores actinomorfas.
-
-
-
-
Maneira de ser variable dun ser.
-
Determinación entitativa falta de consistencia nela mesma e polo tanto dependente sempre doutra entidade. A súa realidade ontolóxica é sempre menor ca a dos accidentes e poden ser substanciais, accidentais ou de inherencia.
-
Cada un dos atributos trascendentais do ser, como a bondade, a unidade, a verdade e, para algúns, a beleza.
-
-
Modalidade da conxugación verbal que se axeita á maneira en que o falante concibe a acción e que se expresa mediante morfemas.
-
Xeito de comportarse unha persoa con respecto aos demais.
-
-
Encargo unido a unha doazón ou a un legado que obriga ao adquirinte.
-
Feito xurídico polo que unha persoa adquire o dominio ou outro dereito real sobre unha cousa.
-
-
Disposición das premisas nun siloxismo categórico, segundo a súa cantidade (universal ou particular) e calidade (afirmativa ou negativa).
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Unidade significativa mínima da primeira articulación da linguaxe, en oposición á unidade distintiva ou fonema, na terminoloxía de André Martinet. Os monemas que pertencen ao campo do léxico ou vocabulario son lexemas e os que forman parte da estrutura gramatical son morfemas.