"ectro" (En toda a entrada)

Que produce frío.

Aparato electrodoméstico dotado dun sistema frigorífico que se usa para conservar alimentos ou mantelos a baixas temperaturas.

Máquina apta producir frío, xeralmente mediante a evaporación dun líquido.

Utensilio de cociña para fritir, de pouco fondo variable e cun mango longo.

Electrodoméstico para fritir, que consta dun recipiente con tapa, onde se botan o aceite e os alimentos, e un cesto metálico para retiralos e escoalos.

Parte superior da cara, desde os arcos supraorbitais ata onde comeza a volta do cranio.

Parte dianteira ou lado visible de algo.

1. Parte dunha muralla comprendida entre dous bastións veciños.

2. Primeira fila das tropas formadas ou acampadas.

3. Espazo ao ancho ocupado por unha porción de tropa ou exército.

4. Extensión de terreo sobre a que se combate.

1. Límite dunha magmatización.

2. Límite dun metamorfismo.

3. ...

1. Acción e efecto de fulgurar.

2. Brillo luminoso do ouro ou da prata fundidos cando a capa de óxido metálico deixa ao descuberto a súa superficie.

3. Aumento notable da luminosidade da superficie solar que se produce en rexións de área reducida durante un tempo xeralmente breve.

Electrocución mediante electricidade natural.

Uso de chispazos de frecuencia e tensión alta sobre un campo operatorio para modificar a nutrición dos tecidos.

Lei de probabilidade da variable continua x, que ten como función de densidade f(x)=e -x x k-1 /Γ(k), onde 0<x<∞ e k>0.

1. Nome da terceira letra do alfabeto grego <γ >, en minúscula, e <Γ>, en maiúscula. Como signo numérico equivale a 3 (γ’) ou ben a 3.000 (,γ).

2. Símbolo que se emprega para designar a terceira estrela máis brillante dunha constelación.

3. Símbolo que se emprega para designar un ángulo.

4. Unidade de masa que se emprena na medida de masas de vitaminas que equivale a 0,001 mg.

5. Símbolo que se utiliza como prefixo co que se designa, no naftaleno, a posición 3 ou, en xeral, a posición seguinte á beta na nomenclatura orgánica non sistemática.

Función definida pola fórmula Γ(x)=∫ 0∞t (x-1) e -t dt, onde, se se considera Γ real, x ten que ser real e maior que cero.

Radiación electromagnética que se emite na desexcitación de determinados núcleos radioactivos. Os fotóns que a constitúen son dunha frecuencia superior á dos raios X.