"Fu" (En toda a entrada)

Doutrina gnoseolóxica que afirma a preeminencia do coñecemento a priori sobre a experiencia.

Método de razoamento fundamentado nas ideas a priori.

Conxunto de características que fan que unha persoa ou cousa sexa útil para unha función.

Disposición ou capacidade natural ou adquirida para facer algunha cousa.

Estado fisiolóxico específico das bacterias lisóxenas durante o que se producen bacteriófagos infecciosos pola acción de axentes indutores.

Artrópodo da orde Araneae, que pertence á clase dos arácnidos. Distínguense doutros arácnidos pola presenza dun pedicelo que une o prosoma co opistoma. A maioría presentan oito ollos e teñen os quelíceros conectados a través de condutos a glándulas secretoras de veleno. No opistosoma sitúanse catro pares de fieiras, onde desembocan as glándulas da seda. Son carnívoras.

Peixe, da familia dos traquínidos, de corpo alongado que presenta de 4 a 7 raios espiñentos provistos de glándulas.

1. Crustáceo decápodo, da familia dos galateidos, de abdome ben desenvolvido e flexionado debaixo do tórax. Son de cor vermella con liñas azuis transversais.

2. Nome de diversos crustáceos decápodos braquiúros, particularmente dos xéneros Inachus e Macropodia.

Conexión feita cos extremos de todos os cables que entran nunha estación eléctrica distribuidora para deixar fóra de circuíto a árbore de transmisión, a estrutura e o cadro de mandos.

1. Conxunto de cordas ou de pequenos cabos que saen dun mesmo punto en direccións diverxentes.

2. Peza de madeira que evita que se enrede a vela cos cabos que guarnecen os paus.

ácaro. 

...

Disco perforado no centro, empregado para fixar mellor parafusos ou puntas.

Disco perforado no centro que forma parte da cociña de leña e serve para pór enriba a tixola ou as tarteiras para cociñar.

s f Disco do candeeiro onde se recolle a cera que derrama a candea ao arder.

1. exetal leñoso que presenta un tronco único que ramifica a certa distancia do chan. As partes esenciais son as raíces, o tronco e a copa, onde están as follas que realizan a fotosíntese. As árbores regulan os ciclos do osíxeno e do dióxido de carbono e o ciclo hidrolóxico.

2. Árbore de follas aciculares, estreitas e longas, como agullas.

3. exetal hemiepífito que xermina enriba dunha árbore, crea raíces que baixan ata a terra e, transfórmase nunha árbore que mata a planta sobre a que medrara.

4. Árbore na que as follas se manteñen activas durante un só período vexetativo.

5. Árbore que vive en solos húmidos.

6. Árbore de folla persistente, dura, coriácea e pequena.

7. Árbore de folla plana e dura.

8. Árbore na que as follas manteñen a súa actividade durante diversos períodos vexetativos.

1. ...

Caixa de madeira rectangular con tapadeira, onde se garda a roupa, o gran dos cereais ou calquera produto de consumo doméstico.

Lugar onde se gardan os cartos.

Parte do corpo delimitada polo costeleiro. OBS: Tamén se denomina arca do peito.

anta.

Fornos accesorios que, nos antigos fornos de vidro rodeaban o forno de fusión e que se quentaban coa calor perdida por estes.

1. Cofre de madeira construído por Moisés ao pé do Sinaí destinado a conter as Táboas da Lei cos mandamentos de Deus ao pobo de Israel.

2. Navío que construíu Noé por mandato divino para poder salvarse do Diluvio Universal coa súa familia e cunha parella de animais de cada especie.

Presbítero que exerce, por delegación do bispo, certa xurisdición sobre outros presbíteros dun territorio ou arciprestado.

Título dunha dignidade dos cabidos das catedrais ou colexiatas, a miúdo unida ao coidado de ánimas.

Sacerdote dunha catedral que antigamente exercía as funcións do actual vicario xeral.

Cardeal que preside e goberna os clérigos dunha das basílicas patriarcais de san Xoán, san Pedro e santa María a Maior de Roma.

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...