"randa" (En toda a entrada)

Forma de relevo erosivo orixinada pola acción da auga en pendentes sobre rochas brandas.

Suco profundo que existe nun terreo.

1. Descomposición molecular do óso, na que se abranda, perde a cor e se volve poroso.

2. Proceso patolóxico que causa a destrución dos dentes.

Enfermidade criptogámica dos cereais causada por fungos basiodomicetos parasitos.

Parte branda do corpo dun animal formada principalmente polo tecido muscular.

1. Parte comestible do corpo dos animais que se corresponde coas masas musculares.

2. Carne que se secou no fumeiro.

3. Carne de coello ou lebre.

4. Carne das aves, como a galiña ou o pato.

5. Carne dos animais que non se someteu a ningún proceso de conservación.

6. Carne que non ten graxa nin nervios.

Parte branda e comestible da froita e dos froitos.

Introducir un obxecto aguzado nun corpo ou nunha superficie.

Afundir algo nunha superficie branda. Tm v pron.

Atravesar un corpo cun obxecto aguzado de xeito que quede introducido nel. Tm v pron.

Introducir involuntariamente un obxecto aguzado nun corpo ou nunha superficie.

Dicir algo a alguén de forma súpeta e con intención ferinte.

Baterlle a alguén.

Corpo limitado por unha superficie cilíndrica e dous planos paralelos que a cortan.

1. Elemento cilíndrico que forma parte de moitas máquinas que se empregan na industria.

2. Peza metálica cun baleiro construtivo cilíndrico dentro do que se move un pistón.

Parte interior cilíndrica do talo.

Forma volcánica constituída por unha gran masa cilíndrica de lava solidificada que ascendeu en estado viscoso pola cheminea do volcán en forma de agulla ou domo.

Pequeno cilindro de pedra, marfil ou barro vidrado, cunha perforación lonxitudinal e coa superficie gravada en oco, que se imprimía facéndoo rodar pola superficie de táboas finas de arxila aínda branda. Tiña un tamaño reducido que facilitou o seu emprego para asinar obxectos ou documentos. Orixinario do país de Sumer, pasou a Siria e Palestina, e chegou ao Val do Nilo na época predinástica.

Formación alongada, que aparece no sedimento urinario.

Articulación do brazo co antebrazo e as partes brandas.

Parte dunha peza en forma de cóbado.

Medida de lonxitude, duns 42 cm, que equivale á distancia do cóbado ata a punta dos dedos.

Ángulo pronunciado que forma un río cando penetra na conca doutro e fai súas unha parte das augas deste.

Afección caracterizada pola sensación de dor nas proximidades do epicóndilo lateral do úmero, ademais de epicondilite lateral, como resultado dun esforzo grande e pouco habitual. OBS: Tamén se denomina epicondialxia externa.

1. Parte externa dura que cobre unha cousa de materia máis branda.

2. Anaco de pan reseso.

Parte externa da raíz, do talo e das pólas das plantas leñosas, que coincide cos tecidos situados por fóra do cámbium.

1. Capa externa de tecido que recobre determinados órganos.

2. Capa externa do cerebro formada polos corpos celulares das neuronas (substancia gris). Nela intégranse as funcións sensitivas, motoras e de conciencia.

3. Parte externa da glándula suprarrenal en que se distinguen a capa glomerular, a fascicular e a reticular.

1. Superficie orixinada pola cimentación dos solos das zonas áridas ou semiáridas, formada principalmente por carbonato e sulfato de calcio.

2. ...

Resultado dun feito ou evolución razoable dunha cousa.

Disposición dunha corrente de auga que segue a estrutura xeolóxica, principalmente cando circulan no mesmo sentido ca a inclinación dos estratos.

1. Conclusión dun razoamento.

2. Expresión dun consecuente nun condicional, tal como q en “se p, entón q”.