"andi" (En toda a entrada)

Estar algunha cousa acendida ou queimándose.

Estar dominado pola paixón, sentir axitación.

Que aspira.

Persoa que aspira a un cargo, un título ou unha dignidade. Tm s.

Aplícase ao deportista ou equipo deportivo que compite co campión da súa especialidade para gañar devandito título. Tm s.

Dividir algunha cousa en partes moi pequenas.

Expandir un produto cun spray.

Dereito e poder de rexer ou de dirixir.

1. Poder regular exercido sobre unha ou varias colectividades de forma que reciban unha certa orde de subordinación e superordinación, así como un sistema de dereitos e deberes.

2. Que admite a necesidade dunha autoridade soberana.

Persoa investida de propiedades imperativas.

Coñecemento que alguén ten sobre unha materia ou asunto, polo que a súa opinión prevalece sobre a dos demais.

Persoa que domina unha certa materia ou asunto.

1. Relativo ou pertencente ao mar Báltico ou aos países bálticos.

2. Natural ou habitante dos países Bálticos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo báltico.

2. Individuo do pobo báltico.

3. Pobo de estirpe alemá das provincias bálticas do Imperio Ruso.

1. Lingua orixinaria do grupo das linguas bálticas modernas.

2. Familia de linguas baltoeslavas que se compón de tres linguas principais, o letón, o lituano e o prusiano antigo, desaparecido no s XVII.

...

Relativo ou pertencente ao baltofinés.

Conxunto de linguas finoúgrias que se falan en territorios de Finlandia, Estonia, Curlandia e outras zonas veciñas de Rusia.

Relativo ou pertencente aos bambara ou á súa lingua.

Individuo do pobo bambara.

Poboación sudanesa, estimada nun millón de individuos, do grupo mandinga, concentrada principalmente en Mali, nas rexións de Bamako, Ségou e Sikasso, e espallados noutros grupos menos numerosos en Senegal.

Lingua mandé que fala o pobo bambara.

1. Condición de bandido.

2. Actuación de quen se dedica ao roubo, ao furto, a atentar contra as persoas e a outros actos de carácter delituoso, a miúdo formando unha banda.

Acción criminal.

Práctica realizada polos bandidos, fuxitivos da xustiza, que eran perseguidos polo bando por actuar contra a lei e contra a comunidade.

Persoa que rouba, mata ou comete actos delituosos, especialmente en lugares despoboados.

Persoa que obra con astucia ou que se serve do engano e da estafa para aproveitarse dos demais, aínda que non o faga á marxe da lei.

Relativo ou pertencente aos bastarnos.

Individuo do pobo bastarno.

Pobo xermánico escandinavo que no s II a C dominaban o territorio que abranguía desde o Alto Vístula ata o Baixo Danubio.