"Riba" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao Aquitaniano.

Primeiro piso do Mioceno inferior mariño, situado enriba do Oligoceno e debaixo do Burdigaliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Relativo ou pertencente a Aragón, aos seus habitantes ou á súa fala.

Natural ou habitante de Aragón.

Lingua románica pirenaica que nace no Alto Aragón e Sobrade, e moi probablemente tamén en Ribagorza.

Disco perforado no centro, empregado para fixar mellor parafusos ou puntas.

Disco perforado no centro que forma parte da cociña de leña e serve para pór enriba a tixola ou as tarteiras para cociñar.

s f Disco do candeeiro onde se recolle a cera que derrama a candea ao arder.

Ave mariña da familia dos álcidos, caracterizada por ser mergulladora e robusta de coloración negra por riba e branca por baixo, con manchas brancas nas ás.

Arao da familia dos álcidos, co peteiro fino e os flancos listados. Aniña en pequenas repisas en cantís de illotes.

Arao da familia dos álcidos, de 30 cm de longo, co peteiro grande, triangular e de vivas cores.

1. exetal leñoso que presenta un tronco único que ramifica a certa distancia do chan. As partes esenciais son as raíces, o tronco e a copa, onde están as follas que realizan a fotosíntese. As árbores regulan os ciclos do osíxeno e do dióxido de carbono e o ciclo hidrolóxico.

2. Árbore de follas aciculares, estreitas e longas, como agullas.

3. exetal hemiepífito que xermina enriba dunha árbore, crea raíces que baixan ata a terra e, transfórmase nunha árbore que mata a planta sobre a que medrara.

4. Árbore na que as follas se manteñen activas durante un só período vexetativo.

5. Árbore que vive en solos húmidos.

6. Árbore de folla persistente, dura, coriácea e pequena.

7. Árbore de folla plana e dura.

8. Árbore na que as follas manteñen a súa actividade durante diversos períodos vexetativos.

1. ...

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...

Máquina de guerra deseñada para derribar tramos de muralla dunha fortificación, composta por unha trabe reforzada no seu extremo por unha peza de bronce ou de ferro en forma de cabeza de carneiro.

Antigo tipo de barco de guerra blindado, de proa sen lanzamento e de roda prominente e reforzada, que arremetía contra as embarcacións inimigas para afundilas.

Aparato de elevación de auga ou doutros líquidos, que permite facer subir un determinado caudal a unha determinada altura.