"Obre" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abusar.

Aquilo que é abusivo.

1. Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.

2. Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.

3. Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.

4. Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.

5. Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.

agresión sexual.

Acción e efecto de acalorar ou acalorarse.

Conxestión periférica, sobre todo da cara, causada por unha insolación ou un esforzo físico.

Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.

Actividade que se produce ao realizar algo.

Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.

Feito de armas, especialmente, combate entre forzas pouco numerosas.

1. Facultade para esixir aos órganos xudiciais do estado que diten resolución sobre un conflito ou sobre unha petición mediante proceso.

2. Acción civil ou penal incoada polo xuíz ou tribunal por ministerio da lei, a iniciativa do ministerio fiscal ou a iniciativa propia.

  Cada unha das partes en que debe estar representado obrigatoriamente o capital das sociedades anónimas e das comanditarias por acción.

1. Manifestación dunha capacidade activa, contraposta á paixón, ou dunha función ou capacidade física do home, por oposición á idea ou pensamento.

2. ...

Exercer unha acción sobre algo para poñelo en funcionamento.

Exercer unha acción legal.

Temperar ou reforzar con aceiro.

Recubrir por galvanoplastia as pranchas de cobre cunha capa finísima de ferro. Realízase con níquel ou cromo.

1. Transformar o ferro en aceiro.

2. Reducir a proporción de carbono no ferro fundido mesturando no gobelete ferro doce ou limaduras de aceiro.

1. Efectuar un aceiramento.

2. Adornar unha ferramenta con pezas de aceiro.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

acentuar.

Que predomina sobre outros aspectos ou compoñentes dunha cousa.

Que se manifesta máis claramente.

Poñer ou marcar o acento gráfico sobre unha vogal.

Pronunciar dunha maneira expresiva algunha palabra, frase ou expresión co fin de chamar a atención.

Reforzar o son sobre unha nota.

Marcar con forza ou facerse máis intensa algunha cousa.